ကမာၻဦးက်မ္း အခန္းၾကီး (၂၈)


           ၁ထိုအခါ ဣဇာက္သည္ ယာကုပ္ကိုေခၚ၍၊ သင္သည္ ခါနာန္အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ဘက္မျပဳရ။ ၂အမိ၏ အဘ ေဗေသြလအမ်ိဳးသားေနရာ ပါဒနာရံအရပ္သို႔ ထ၍သြားေလာ့။ သင့္ဦးရီးလာဗန္၏သမီး တစံုတေယာက္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ဘက္ျပဳေလာ့။ ၃အနႏၱတန္ခိုးရွင္ ဘုရားသခင္သည္ ေကာင္းႀကီးေပး၍ တိုးပြားေစသျဖင့္၊ သင္သည္ အမ်ိဳးႀကီးျဖစ္မည္အေၾကာင္းႏွင့္ မ်ားျပားေစေတာ္မူေစသတည္း။ ၄အထက္က အာျဗဟံအား ေပးေတာ္မူ၍၊ သင္ယခု ဧည့္သည္ျဖစ္လ်က္ ေနေသာဤျပည္ကို၊ သင္အေမြခံရမည္ အေၾကာင္း၊ သင့္အား၄င္း၊ သင္၏အမ်ိဳးအႏႊယ္အား၄င္း အာျဗဟံ၏ ေကာင္းႀကီးမဂၤလာကို ေပးေတာ္မူ ေစသတည္းဟု ေကာင္းႀကီးေပးလ်က္ မွာထား၍ လႊတ္လိုက္ေလ၏။ ၅ထိုသို႔ ယာကုပ္ႏွင့္ ဧေသာ၏အမိ၊ ေရဗကၠ၏ေမာင္၊ ရႈရိလူ ေဗေသြလသား လာဗန္ေနရာ ပါဒနာရံျပည္သို႔ ယာကုပ္ သြားေလ၏။

            ၆ထိုသို႔ ဣဇာက္သည္ ယာကုပ္ကို ေကာင္းႀကီးေပး၍၊ ပါဒနာရံျပည္၌ အိမ္ေထာင္ဘက္ျပဳေစျခင္းငွါ လႊတ္လိုက္ေသာအေၾကာင္းကို၄င္း၊ ခါနာန္အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ဘက္မျပဳရဟု၊ ေကာင္းႀကီးေပးေသာ အခါ မွာထားေၾကာင္းကို၄င္း၊ ယာကုပ္သည္ မိဘစကားကို နားေထာင္၍၊ ပါဒနာရံျပည္သို႔ သြားေၾကာင္း ကို၄င္း၊ ၈ခါနာန္ အမ်ိဳးသမီးတို႔ကို အဘဣဇာက္ မႏွစ္သက္ေၾကာင္းကို၄င္း ဧေသာသိျမင္လွ်င္၊ ၉ဣရွေမလ ထံသို႔သြား၍၊ အထက္ မယားတို႔မွတပါး၊ အာျဗဟံသား ဣရွေမလသမီး၊ နဗာယုတ္ႏွမ၊ မဟာလတ္ႏွင့္တဖန္ အိမ္ေထာင္ဘက္ ျပဳျပန္ေလ၏၊

            ၁ဝယာကုပ္သည္ ေဗရေရွဘရြာမွထြက္၍၊ ခါရန္ျပည္သို႔ခရီးသြားစဥ္တြင္၊ ၁၁တစံုတခုေသာအရပ္သို႔ ေရာက္၍၊ မိုဃ္းခ်ဳပ္ေသာေၾကာင့္၊ ညဥ့္ကိုလြန္ေစမည္ အႀကံရွိသည္ႏွင့္၊ ထိုအရပ္၌ ေက်ာက္ကိုယူ၍ ေခါင္းအံုးဘို႔ထားၿပီးလွ်င္ အိပ္ေလ၏။ ၁၂ျမင္ရေသာအိပ္မက္ဟူမူကား၊ ေျမႀကီးေပၚ၌ ေလွခါးေထာင္လ်က္ အဖ်ားသည္ မိုဃ္းေကာင္းကင္ တိုင္ေအာင္ မွီ၏။ ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းကင္တမန္တို႔သည္၊ ထိုေလွခါးျဖင့္ ဆင္းလ်က္တက္လ်က္ ရွိၾက၏။ ၁၃ထာဝရဘုရားသည္ ေလွခါးထက္၌ ရပ္ေတာ္မူလ်က္၊ ငါသည္ သင္၏အဘ အာျဗဟံ၏ဘုရား၊ ဣဇာက္၏ ဘုရားတည္း ဟူေသာ ထာဝရဘုရားျဖစ္၏။ သင္အိပ္ေသာေျမကို သင္ႏွင့္သင္၏အမ်ိဳးအႏႊယ္အား ငါေပးမည္။ ၁၄သင္၏အမ်ိဳးအႏႊယ္သည္ ေျမမႈန္႔ကဲ့သို႔ မ်ားျပားလိမ့္မည္။ အေရွ႔၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္၊ ေလးမ်က္ႏွာ အရပ္တို႔သို႔ ႏွံ႔ျပားၾကလိမ့္မည္။ သင္ႏွင့္ သင္၏ အမ်ိဳးအႏႊယ္အားျဖင့္ လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ေကာင္းႀကီးမဂၤလာကို ခံရၾကလိမ့္မည္။ ၁၅ငါသည္ သင့္ဘက္မွာရွိ၏။ သင္သြားေလရာရာ၌ ငါေစာင့္မမည္။ ဤျပည္သို႔တဖန္ ေဆာင္ခဲ့ဦး မည္။ ဂတိထားသည္ အတိုင္း မျပည့္စံုမွီ၊ သင့္ကိုငါမစြန္႔ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၁၆ယာကုပ္သည္ အိပ္ေပ်ာ္ရာမွ ႏိုးလ်င္၊ အကယ္စင္စစ္ ထာဝရဘုရားသည္ ဤအရပ္၌ ရွိေတာ္မူ၏။ ရွိေတာ္မူေၾကာင္းကို ငါမသိ။ ၁၇ဤအရပ္ကား၊ အဘယ္ မွ်ေလာက္ ေၾကာက္မက္ဘြယ္ ျဖစ္သည္တကား။ ဤအရပ္ကား၊ အျခားမဟုတ္၊ ဘုရားသခင္၏ ဘံုဗိမာန္၊ ေကာင္းကင္တံခါးဝ ျဖစ္သည္တကားဟု၊ ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းသို႔ ေရာက္၍ဆို၏။

            ၁၈နံနက္ေစာေစာ ယာကုပ္သည္ထ၍၊ ေခါင္းအံုးေသာေက်ာက္ကို ယူသျဖင့္၊ မွတ္တိုင္ျဖစ္ေစလွ်က္ ထူေထာင္ၿပီးလွ်င္၊ ေက်ာက္ထိပ္ဖ်ားအေပၚ၌ ဆီကိုေလာင္းေလ၏။ ၁၉ထိုအရပ္ကိုလည္း၊ ေဗသလအမည္ျဖင့္ မွည့္ေလ၏။ ထုိၿမိဳ႔၏ အမည္ေဟာင္းကား၊ ဥလံလုဇဟူသတည္း။ ၂ဝထိုအခါ ယာကုပ္က၊ ဘုရားသခင္သည္ ငါဘက္၌ ရွိလ်က္၊ ငါယခုသြားရာလမ္းမွာ၊ ငါ့ကိုေစာင့္မ၍ စားစရာအစား၊ ဝတ္စရာအဝတ္ကို ေပးသနား ေတာ္မူလွ်င္၄င္းး၊ ၂၁ငါသည္တဖန္ အဘ၏အိမ္သို႔ ၿငိမ္ဝပ္စြာျပန္ေရာက္၍၊ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ၏ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူလွ်င္၄င္း၊ မွတ္တုိင္ ျပဳ၍ ငါထူေထာင္ေသာ ဤေက်ာက္သည္လည္း၊ ဘုရားသခင္၏ ဗိမာန္ျဖစ္ရမည္။ ၂၂ေပးသနားေတာ္မူသမွ်တုိ႔ကုိ ဆယ္ဘုိ႔တဘုိ႔ ပူေဇာ္ပါမည္ဟူ၍ သစၥာျပဳေလ၏။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s