ကမာၻဦးက်မ္း အခန္းၾကီး (၄၂)


၁အဲဂုတၱဳျပည္၌စပါးရိွေၾကာင္းကုိ ယာကုပ္ၾကားသိလွ်င္၊ သင္တို႔သည္  အဘယ္ေၾကာင့္ တေယာက္ကို တေယာက္ၾကည့္ရႈ၍ ေနၾကသနည္း။ ၂အဲဂုတၱဳျပည္စပါးရွိေၾကာင္းကို ငါၾကားသိရၿပီ။ ငါတို႔သည္ မေသအသက္ရွင္ မည္အေၾကာင္း၊ ထုိျပည္သုိ႔သြား၍ ငါတို႔အဘို႔ကို ဝယ္ၾကေလာ့ဟု မိမိသားတို႔အား ဆိုသည္အတုိင္း၊ ၃ေယာသပ္၏ အစ္ကိုတက်ိပ္တို႔သည္ စပါးကို ဝယ္ျခင္းငွါ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔သြားၾက၏။ ၄ေယာသပ္၏ညီ ဗယၤာမိန္ကိုကား အစ္ကိုတို႔ ႏွင့္အတူ ေယာကုပ္သည္ မေစမလႊတ္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သူ၌ေဘးေရာက္ေကာင္းေရာက္လိမ့္မည္ဟု စိုးရိမ္သ တည္း။

၅ထုိအခါ ခါနာန္ျပည္၌ အစာေခါင္းပါးေသာေၾကာင့္၊ အဲဂုတၱဳျပည္သုိ႔ေရာက္လာေသာသူတို႔တြင္၊ ဣသေရလ သားတို႔သည္ စပါးကိုဝယ္ျခင္းငွါ လာၾက၏။ ၆ေယာသပ္သည္ ႏုိင္ငံအုပ္ျဖစ္၍ ျပည္သား အေပါင္းတို႔အား ေရာင္းေသာ အမႈကုိ စီရင္ေလ၏။ ေယာသပ္အစ္ကိုတို႔သည္ လာ၍ သူ႔ေရွ႔မွာ ဦးညြတ္ခ်ၾက၏။ ၇ေယာသပ္သည္ အစ္္ကိုတို႔ကုိ ျမင္လွ်င္သိ၏။ သို႔ေသာ္လည္း မသိဟန္ေဆာင္၍ ၾကမ္းတမ္းစြာေျပာဆိုလ်က္၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္ကလာၾကသနည္းဟု ေမး၏။ သူတို႔ကလည္း၊ အစာကုိဝယ္ျခင္းငွါ ခါနာန္ျပည္ကလာၾကပါသည္ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။ ၈ေယာသပ္သည္ အစ္ကိုတို႔ကုိ သိေသာ္လည္း၊ သူတို႔သည္ ေယာသပ္ကို မသိၾက။ ၉ေယာသပ္သည္ သူတို႔အေၾကာင္းႏွင့္ ျမင္ရေသာ အိမ္မက္တို႔ကို ေအာက္ေမလ်က္၊ သင္တို႔သည္ သူလွ်ဳိျဖစ္ၾက၏။ ျပည္ေတာ္၌ အားနည္းေသာ အရပ္ကို ၾကည္ရႈျခင္းငွါ လာၾကၿပီဟု ဆိုလွ်င္၊ ၁ဝသူတို႔က၊ မဟုတ္ပါသခင္။ ကိုယ္ေတာ္၏ ကြၽန္တို႔သည္ အစာကို ဝယ္ျခင္းငွါသာ လာၾကပါ၏။ ၁၁ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ တေယာက္တည္းေသာသူ၏သားျဖစ္ၾကပါ၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူလည္းျဖစ္ၾက ပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္၏ ကြၽန္တို႔သည္ သူလွ်ိဳမဟုတ္ပါဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။ ၁၂ေယာသပ္ကလည္း၊ မဟုတ္ဘူး။ ျပည္ေတာ္၌အားနည္းေသာအရပ္ကို ၾကည့္ရႈျခင္းငွါ လာၾကၿပီဟု ဆိုျပန္၏။ ၁၃သူတို႔ကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္ကြၽန္တို႔သည္ ခါနာန္ျပည္၌ တေယာက္တည္းေသာ သူ၏သား၊ ညီအစ္ကုိတက်ိပ္ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ၾကပါ၏။ အငယ္ဆံုးေသာသူကား အဘႏွင့္အတူယခုရွိရစ္ပါ၏။ တေယာက္ ကားမရွိပါဟု ေလွ်ာက္ျပန္လွ်င္၊ ၁၄ေယာသပ္က၊ သင္တို႔သည္ သူလွ်ိဳျဖစ္ ၾက၏ဟု ငါဆိုသည္အရာမွာ၊ ၁၅သင္တို႔ကုိ အဘယ္သို႔စံုးစမ္းရမည္နည္းဟူမူကား၊ အငယ္ဆံုးေသာ ညီမလာလွ်င္၊ ဖါေရာဘုရင္ အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတုိင္း သင္တို႔သည္ ဤအရပ္မွ မထြက္မသြားရ။ ၁၆သင္တို႔စကား၊ မွန္သည္ မမွန္သည္ကို စံုးစမ္း၍သိေစျခင္းငွါ သင္တို႔တြင္ တေယာက္ေသာသူကုိ ေစလႊတ္၍ ညီကုိေဆာင္ခဲ့ေစ။ ၾကြင္းေသာ သူတို႔ကုိ ေထာင္ထဲမွာခ်ထားမည္။ သို႔မဟုတ္ ဖါေရာဘုရင္အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတုိင္း၊ အကယ္စင္စစ္ သင္တို႔သည္ သူလွ်ဳိျဖစ္ၾက၏ဟု ဆုိၿပီးလွ်င္၊ ၁၇အစ္ကိုအေပါင္းတို႔ကို သံုးရက္ခ်ဳပ္ထားေလ၏။ ၁၈သံုးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ေယာသပ္သည္ သူတို႔ကုိေခၚ၍၊ ငါသည္ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ႔ေသာ သူျဖစ္၏။ သို႔ျဖစ္၍ သင္တို႔သည္ အသက္ခ်မ္းသာေစျခင္းငွါ ျပဳရေသာအမႈဟူမူကား၊ ၁၉သင္တို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူမွန္လွ်င္၊ သင္တုိ႔ညီအစ္ကို တို႔တြင္ တစံုတေယာက္ကို ေထာင္အိမ္၌ အခ်ဳပ္ခံလ်က္ ေနေစၿပီးလွ်င္၊ ၾကြင္းေသာသူတို႔မူကားသြားၾကေလာ့။ အိမ္သူအိမ္သားတို႔၌ အစာေခါင္းပါးေသာေၾကာင့္ စပါးကိုယူ၍ သြားၾကေလာ့။ ၂ဝအငယ္ဆံုးေသာညီကုိ ငါ့ထံသုိ႔ ေဆာင္ခဲ့ၾကေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ သင္တို႔စကား မွန္လိမ္မည္။ သင္တို႔အသက္လည္း ခ်မ္းသာရလိမ့္မည္ဟု ဆိုသည္ အတုိင္း သူတို႔သည္ျပဳၾက၏။

၂၁ထုိအခါ သူတို႔အခ်င္းခ်င္းဆိုၾကသည္ကား၊ အကယ္စင္စစ္ ငါတို႔သည္ ညီ၏အမႈ၌အျပစ္ႀကီးၾက၏။ သူသည္ငါတို႔ကိုေတာင္းပန္ေသာအခါ၊ သူ႔စိတ္ဆင္းရဲျခင္းကို ငါတုိ႔သည္ ျမင္လ်က္ႏွင့္ နားမေထာင္ဘဲ ေနၾက၏။ ထိုေၾကာင့္ ဤအမႈသည္ ငါတို႔အေပၚမွာ  ယခုေရာက္လာၿပီဟု တေယာက္ကိုတေယာက္ ေျပာဆိုၾက၏။ ၂၂ရွဗင္ကလည္း၊ သူငယ္ကိုမျပစ္မွားပါႏွင့္ဟု ကြၽႏ္ုပ္ဆိုသည္မဟုတ္ေလာ့။ သင္တုိ႔သည္ နားမေထာင္ဘဲေနၾကေသာ ေၾကာင့္ သူ၏အေသြးအတြက္ ယခုအစစ္ခံရၾကသည္ဟု ျပန္၍ဆို၏။ ၂၃ထုိသို႔ မိမိတို႔ေျပာဆိုၾကေသာစကားကုိ ေယာသပ္နားလည္သည္ဟု သူတို႔မထင္ၾက။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေယာသပ္သည္ စကားျပန္ႏွင့္ သူတို႔ကို ေျပာတတ္ ေသာေၾကာင့္တည္း။ ၂၄ထုိအခါ ေယာသပ္သည္ သူတို႔ထံမွ ခဏခြါ၍ငိုေလ၏။ တဖန္လာျပန္၍ ႏႈတ္ဆက္ၿပီးလွ်င္၊ ရွိေမာင္ကို သူတို႔အစုထဲကယူ၍ သူတို႔ေရွ႔တြင္ ခ်ည္ေႏွာင္ေလ၏။ ၂၅ထုိေနာက္ သူတို႔အိတ္မ်ားကို စပါးႏွင့္ ျပည့္ေစ၍၊ သူတို႔ေငြကိုလည္း အသီးအသီး အိတ္တို႔တြင္ ျပန္ထည့္ေစျခင္း ငွါ၄င္း၊ လမ္းခရီး၌ စားစရိတ္ကိုေပးေစျခင္းငွါ၄င္း စီရင္၍ ထုိသုိ႔လွ်င္ သူတို႔၌ျပဳေလ၏။ ၂၆သူတို႔သည္လည္းျမည္းမ်ား အေပၚ၌ စပါးကိုတင္၍ ထြက္သြားၾက၏။ ၂၇စားခန္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ တေယာက္ေသာသူသည္ ျမည္းကို အစာေကြၽးျခင္းငွါ မိမိအိတ္ကိုဖြင့္လွ်င္၊ အိတ္ဝတြင္ရွိေသာ ေငြကိုျမင္ေလ၏။ ၂၈ညီအစ္ကုိတို႔အားလည္း ကြၽႏ္ုပ္ေငြကို ျပန္ထားၿပီ။ ၾကည့္ပါအိတ္ထဲမွာ ရွိသည္ဟု ဆိုေသာ္၊ သူတို႔သည္ စိတ္ႏွလံုးေလ်ာ့၍ ေၾကာက္လန္႔လ်က္၊ ငါတို႔၌ဘုရား သခင္ျပဳေတာ္မူေသာ ဤအမႈသည္ အဘယ္အမႈျဖစ္ပါလိမ့္မည္နည္းဟု တေယာက္ကိုတေယာက္ဆိုၾက၏။

၂၉ခါနာန္ျပည္အဘယာကုပ္ထံသို႔ ေရာက္လွ်င္၊  မိမိတို႔၌ ျဖစ္ေလသမွ်တို႔ကုိ ၾကားေျပာသည္ကား၊ ၃ဝထိုျပည္ကို အုပ္စိုးေသာသူသည္ ၾကမ္းတမ္းစြာေျပာလ်က္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို ထိုျပည္၌ သူလွ်ိဳလုပ္သူဟူ၍ မွတ္ေလ၏။ ၃၁ကြၽႏ္ုုပ္တို႔ကလည္း၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူျဖစ္ၾကပါ၏။ သူလွ်ိဳမဟုတ္ပါ။ ၃၂တဘတည္းသာ၊ ညီအစ္ကိုခ်င္း တက်ိပ္ႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္ၾကပါ၏။ တေယာက္ကား မရွိပါ။ အငယ္ဆံုးေသာ သူကား ခါနာန္ျပည္၌ အဘႏွင့္အတူ ရွိရစ္ပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ေသာအခါ။ ၃၃ထိုျပည္ကို အုပ္စိုးေသာသခင္က၊ သင္တို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာ သူမွန္သည္ကို အဘယ္သို႔ငါသိႏိုင္မည္နည္း ဆိုေသာ္၊ သင္တို႔ညီအစ္ကို တို႔တြင္ တစံုတေယာက္ကို ငါ့ထံ၌ ထားရစ္ၾကေလာ့။ သင္တို႔အိမ္သူ အိမ္သားတုိ႔၌ အစာေခါင္းပါး ေသာေၾကာင့္ အစာကိုယူ၍ သြားၾကေလာ့။ ၃၄အငယ္ဆံုးေသာညီကို ငါ့ထံသို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾကေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ သင္တို႔သည္သူလွ်ိဳမဟုတ္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ ျဖစ္သည္ကို ငါသိလိမ့္မည္။ သင္တို႔ညီအစ္ကိုကိုလည္း ငါျပန္၍အပ္မည္။ သင္တို႔သည္ ျပည္ေတာ္၌ ေဖာက္ကား ေရာင္းဝယ္ရမည္ဟု ဆိုေၾကာင္းကို ၾကားေျပာၾကၿပီးမွ၊ ၃၅မိမိတို႔အိပ္မ်ားထဲက စပါးကိုထုတ္ေသာအခါ၊ အသီးအသီ ဆိုင္ေသာ ေငြထုတ္တို႔သည္ မိမိတို႔အိတ္၌ရွိၾက၏။ ေငြထုတ္မ်ားကို သူတို႔ႏွင့္အဘသည္ ျမင္ေသာအခါ ေၾကာက္လန္႔ၾက၏။ ၃၆အဘ ယာကုပ္ကလည္း၊ သင္တို႔သည္ ငါ့သားတို႔ကို လုယူၾကၿပီ။ ေယာသပ္မရွိ၊ ရွိေမာင္မရွိ၊ ဗယၤာမိန္ကိုလည္း ယူသြားခ်င္သည္တကား။ ဤအမႈအလံုးစံုတို႔သည္ ငါႏွင့္ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္သည္တကား ဟု သူတို႔အား ဆို၏။ ၃၇ရုဗင္ကလည္း၊ ကြၽႏ္ုပ္သည္ ဗယၤာမိန္ကို အဘထံသို႔ ျပန္၍မေဆာင္ခဲ့လွ်င္၊ ကြၽႏ္ုပ္သားႏွစ္ ေယာက္တို႔ကို သတ္ပါေလာ့။ သူ႔ကို ကြၽႏ္ုပ္လက္၌အပ္ပါ။ ကြၽႏ္ုပ္တဖန္ အဘထံသို႔ျပန္၍ ေဆာင္ခဲ့ပါမည္ဟု အဘ အားဆို၏။ ၃၈အဘကလည္း၊ သင္တို႔ႏွင့္အတူ ငါ့သားမသြားရ။ သူ၏အစ္ကိုေသၿပီ။ သူသည္ တေယာက္တည္း က်န္ရစ္၏။ သင္တို႔သြားရာ လမ္းခရီးတြင္ သူ၌ေဘးေရာက္လွ်င္၊ သင္တို႔သည္ င့ါဆံပင္ျဖဴကို ဝမ္းနည္းျခင္းႏွင့္တကြ မရဏာႏိုင္ငံသို႔ သက္ေရာက္ေစၾကလိမ့္မည္ဟု ဆိုေလ၏။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s