၁ရာ အခန္းၾကီး (၁၆)


၁တဖန္ထာဝရဘုရားက၊ ေရွာလုကို ဣသေရလရွင္ဘုရင္အရာမွ ငါပယ္ေသာေၾကာင့္၊ သင္သည္ အဘယ္မွ် ကာလတ္လံုး စိတ္မသာ ညည္းတြားလ်က္ေနလိမ့္မည္နည္း။ သင္၏ဘူးကို ဆီႏွင့္ျပည့္ေစေလာ့။ ဗက္လင္ၿမိဳ‹သား ေယရွဲရွိရာသုိ‹ ငါေစလႊတ္မည္။ သူ၏သားတုိ‹တြင္ ငါ့အဘို‹ရွင္ဘုရင္တပါးကိုငါျပင္ဆင္ၿပီဟု ရွေမြလအား မိန္‹ေတာ္မူ၏။ ၂ရွေမြလက၊ အကíႏ္ုပ္သည္ အဘယ္သို‹သြားႏိုင္ပါမည္နည္း။ ေရွာလုၾကားလွ်င္သတ္ပါလိမ့္မည္ ဟုေလွ်ာက္ေသာ္၊ ထာဝရဘုရားက၊ ႏြားမတန္းကိုယူ၍ ငါသည္ ထာဝရဘုရားအား ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းငွာ လာၿပီဟုေျပာေလာ့။ ၃ေယရွဲကို လည္း ယဇ္ပြဲသို‹ေခၚဘိတ္ေလာ့။ ထိုအခါ သင္သည္ အဘယ္သို‹ျပဳရမည္ကို ငါျပမည္။ ငါသည္နာမျဖင့္ထုတ္ျပေသာသူကို ငါ့အဘို‹ဘိသိက္ေပးရမည္ဟု မိန္‹ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ၄ရွေမြလျပဳ၍ ဗက္လင္ၿမိဳ‹သို‹သြားေလ၏။ ဗက္လင္းၿမိဳ‹သားအသက္ၾကီးသူတို‹သည္ ရွေမြလႏွင့္ေတြ‹ေသာအခါတုန္လႈပ္၍၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ ခ်မ္းသာေပလွ်က္ လာေတာ္မူသေလာဟု ေမးေရွာက္ၾကေသာ္၊ ၅ခ်မ္းသာေပးလွ်က္ ထာဝရဘုရားအားယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းငွါ ငါလာၿပီ၊ မိမိတို‹ကို သန္‹ရွင္းေစၿပီးမွ ငါႏွင့္အတူ ယဇ္ပြဲသို‹လာၾကဟု ဆိုသျဖင့္၊ ေယရွဲႏွင့္ သူ၏သားတို‹ကို သန္‹ရွင္းေစ၍ ယဇ္ပြဲသို‹ ေခၚေလ၏။ ၆သူတို‹သည္ေရာက္ေသာအခါ ဧလ်ာဘကိုၾကည့္ရႈ၍ စင္စစ္ ထာဝရဘုရားအခြင့္ႏွင့္ ဘိသိတ္ခံရေသာ သူသည္ ငါ့ေရွ‹မွာ ရွိ၏ဟုဆိုေလေသာ္၊ ၇ထာဝရဘုရားက၊ သူ၏မ်က္ႏွာသူအရပ္ကိုမၾကည့္မရႈႏွင့္။ သူ‹ကိုငါပယ္ၿပီ၊ ထာဝရဘုရားသည္ လူျမင္သကဲ့သို‹ ျမင္ေတာ္မူသည္မဟုတ္၊ လူသည္ အဆင္းသ႑န္ကိုၾကည့္ရႈတတ္၏။ ထာဝရဘုရားမူကား ႏွလံုးကိုၾကည့္ရႈတတ္ သည္ဟု ရွေမြလအား မိန္႔ေတာမူ၏။ ၈တဖန္ ေယရွဲသည္ အဘိနဒပ္ကိုေခၚ၍ ရွေမြလေရွ႔မွာ သြားေစသျဖင့္ ဤသူကိုလည္း ထာဝရဘုရားေရြးေတာ္မမူဟုဆို၏။ ၉တဖန္ေယရွဲသည္ရွိမာကိုသြားေစသျဖင့္၊ ဤသူကိုလည္း ထာဝရဘုရားေရြးေတာ္မမူဟုဆို၏။ ၁ဝတဖန္ေယရွဲသည္ သားခုနစ္ေယာက္တို‹ကို ရွေမြလေရွ‹မွာ သြားေစသျဖင့္၊ ရွေမြလက ဤသူတို‹ကိုလည္း ထာဝရဘုရားေရြးေတာ္မမူ။ ၁၁သင္၏သားမရွိၿပီေလာဟု ေယရွဲအားေမးလွ်င္၊ ေယရွဲကအငယ္ဆံုးေသာသားရွိပါေသး၏။ သိုးတို‹ကို ထိန္းေက်ာင္းလ်က္ေနပါသည္ဟု ေျပာဆိုေသာ္၊ ရွေမြလက သူကိုေခၚေစျခင္းငွါ လူကိုေစလႊတ္ပါ။ သူမေရာက္မွီပြဲသို‹ဝင္၍ မထိုင္ရဟုဆိုသည့္အတိုင္း ၁၂ေစလႊတ္၍ သူ‹ကိုေခၚခဲ့၏။ သူသည္ နီေသာဆံပင္ရွိ၏။ လွေသာအဆင္းႏွင့္ ခ်စ္ဘြယ္ေသာမ်က္ႏွာလည္းရွိ၏။ ထာဝရဘုရားက ဤသူေပတည္။ ထ၍ဘိသိတ္ေပးေလာ့ဟု မိန္‹ေတာ္မူ၏။ ၁၃ရွေမြလသည္လည္း ဆီဘူးကိုယူ၍ သူ၏အစ္ကိုစုထဲမွာ သူ‹ကိုဘိသိက္ေပးေလ၏။ ထိုေန‹မွစ၍ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ဒါဝိဒ္အေပၚမွာ သက္ေရာက္ေလ၏။ ရွေမြလသည္ ထ၍ရာမၿမိဳ‹သို‹သြား၏။

၁၄ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ေရွာလုမွထြက္သြား၍၊ ထာဝရဘုရားထံေတာ္ကဆိုးေသာ ဝိညာဥ္သည္ ေႏွာင့္ရွက္တတ္၏။ ၁၅ေရွာလု၏ကíန္တို‹ကလည္း၊ ယခုမွာ ဘုရားသခင္ထံေတာ္ကံ ဆိုးေသာဝိညာဥ္ သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေႏွာင့္ရွက္တတ္ပါ၏။ ၁၆ခစားေသာကိုယ္ေတာ္၏ကíန္တို‹သည္၊ သာယာစြာေစာင္းတီးတတ္ ေသာသူကိုရွာေဖြရမည္အေၾကာင္းအရွင္အမိန္‹ရွိေတာ္မူပါ။ ဘုရားသခင့္ထံေတာ္ကံ ဆိုးေသာဝိညာဥ္လာေသာ အခါ၊ သူသည္ ေစာင္းတီးသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ခ်မ္းသာရေတာ္မူမည္ဟု ေလွ်ာက္လွ်င္၊ ၁၇ေရွာလုက၊ သာယာစြာတီး တတ္ေသာသူကို ငါ့အဘို‹ရွာေဖြ၍ ငါ့ထံသို‹ ေခၚခဲ့ၾကဟုကíႏ္ုပ္တို‹အား မိန္‹ေတာ္မူေသာ္၊ ၁၈ကíန္တေယာက္က၊ ကíန္ေတာ္ေတြ‹ဘူးေသာ ဗက္လင္ၿမိဳ‹သားေယရွဲသားသည္ ေစာင္းတီးေသာအတတ္၊ ရဲရင့္ျခင္းအစြမ္းသတၱိႏွင့္ ျပည့္စံု၍ စစ္မႈ၌၄င္း၊ ပညာစကား၌၄င္း ေလ့က်က္ပါ၏။ အဆင္းလည္းလွပါ၏။ ထာဝရဘုရားသည္ သူႏွင့္အတူရွိေတာ္မူ၏ ဟုေလွ်ာက္ေသာေၾကာင့္၊ ၁၉ေရွာလုက၊ ေယရွဲရွိရာသို‹ လူကို ေစလႊတ္၍၊ သိုးထိန္းျဖစ္ေသာသင္သား ဒါဝိဒ္ကို င့ါထံသို‹ ေစလႊတ္ရမည္ဟု အမိန္‹ေတာ္ရွိ၏။ ၂ဝေယရွဲသည္ မုန္‹တင္ေသာျမည္း၊ စပ်စ္ရည္ဘူး၊ ဆိတ္သငယ္ကိုယူ၍ မိမိသားဒါဝိဒ္တြင္ ေရွာလုထံသို‹ေပးလိုက္ေလ၏။ ၂၁ဒါဝိဒ္သည္ ေရွာလုထံသို‹ေရာက္၍ ခစားသျဖင့္၊ ေရွာလုသည္ အလြန္ခ်စ္၍လက္နက္ေတာ္ေဆာင္အရာ၌ ခန္‹ထား၏။ ၂၂ေရွာလုသည္လည္း ေယရွဲရွိရာသို‹လူကိုေစလႊတ္၍၊ ဒါဝိဒ္ကိုငါ့စိတ္ႏွင့္ေတြ‹ေသာေၾကာင့္ ငါ့ထံ၌ခစားပါေစဟုအခြင့္ေတာင္းေလ၏။ ၂၃ဘုရားသခင့္ထံေတာ္ကဆိုး ေသာဝိညာဥ္သည္ ေရွာလုအေပၚမွာ ေရာက္ေသာ အခါ၊ ဒါဝိဒ္သည္ေစာင္းကိုယူ၍ တီးသျဖင့္ဆိုးေသာဝိညာဥ္ ထြက္သြား၍၊ ေရွာလုသည္သက္သာ လ်က္ ပကတိက်န္းမာလ်က္ရွိတတ္၏။