၁ရာ အခန္းၾကီး (၂၀)


၁ဒါဝိဒ္သည္ရာမၿမိဳ‹၊ နာယုတ္ရြာမွေျပး၍ ေယာနသန္ထံသို‹ေရာက္ၿပီးလွ်င္၊ ကíႏ္ုပ္သည္အဘယ္သို‹ ျပဳဘိသနည္း။ အဘယ္အျပစ္ရွိသနည္း။ ခမည္းေတာ္သည္ ကíႏု္ပ္အသက္ကိုရွာမည္အေၾကာင္း၊ ကíႏ္ုပ္သည္ အဘယ္ဒုစရိုက္ကို ျပဳဘိသနည္းဟုေမးေသာ္၊ ၂ေယာနသန္က၊ ဤအမႈေဝးပါေစေသာ။ သင္သည္မေသရ။ ကíႏု္ပ္အဘသည္ကíႏု္ပ္အားမေျပာဘဲအမႈအၾကီးငယ္တစံုတခုကိုမွ် မျပဳတတ္။ ဤအမႈမွန္လွ်င္ ကíႏ္ုပ္မသိ ေစျခင္းငွာ အဘယ္ေၾကာင့္ဝွက္ထားမည္နည္း။ ဤအမႈမမွန္ဘူးဟုျပန္ေျပာ၏။ ၃ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ကíႏု္ပ္သည္သင္၏ မိတ္ေဆြျဖစ္ ေၾကာင္းကို သင္၏အဘသည္ အမွန္သိသျဖင့္၊ ေယာနသန္စိတ္မသာရွိမည္စိုးရိမ္၍ သူသည္ဤ အမႈကို မသိေစႏွင့္ဟု ေျပာဆိုပါၿပီ။ အကယ္စင္စစ္ ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သင့္အသက္ လည္း ရွင္သည္အတိုင္း၊ ကíႏ္ုပ္ႏွင့္ေသေဘးစပ္ၾကားမွာ အသြားတလွမ္းသာရွိပါသည္ဟု အက်ိန္ႏွင့္ဆို၏။ ၄ေယာနသန္ကလည္း၊ သင့္စိတ္ႏွလံုးအလိုရွိသည္အတိုင္း ကíႏ္ုပ္ျပဳပါမည္ဟု ဒါဝိဒ္အားဆိုလွ်င္၊ ၅ဒါဝိဒ္ကနက္ျဖန္ ေန‹သည္လဆန္းေန‹ျဖစ္၍၊ ကíႏု္ပ္သည္ရွင္ဘုရင္ႏွင့္အတူ စားပြဲေတာ္နားမွာ မထိုင္ဘဲမေနသင့္။ သို‹ေသာ္လည္း အကíႏ္ုပ္သြား၍ သံုးရက္ေန‹ညဦးတိုင္ေအာင္ ေတာ၌ပုန္းေရွာင္လ်က္ေနပါရေစ။ ၆သင္၏အဘသည္ ကíႏု္ပ္မရွိ သည္ကို မွတ္မိလွ်င္၊ ဒါဝိဒ္၏အေဆြအမ်ိဳးအေပါင္းတို‹သည္ ႏွစ္စဥ္ပြဲခံခ်ိန္ရွိေသာေၾကာင့္၊ မိမိေနရာ ဗက္လင္ၿမိဳ႔သို႔ သြားရမည္အေၾကာင္း၊  က်ပ္က်ပ္အခြင့္ပန္ပါ၏ဟုေလွ်ာက္ပါ။ ၇အဘကေကာင္းၿပီဟုဆိုလွ်င္၊ ကိုယ္ေတာ္ကြၽန္ သည္ ခ်မ္းသာရၿပီ။ သို‹မဟုတ္အလြန္စိတ္ဆိုးလွ်င္၊ ေဘးျပဳမည္အၾကံ ရွိသည္ကို သေဘာက်ပါ။ ၈ကိုယ္ေတာ္ကြၽန္၌ ေက်းဇူးျပဳပါ။ ထာဝရဘုရား၏ပဋိညာဥ္ကို ကိုယ္ေတာ္ကíန္ႏွင့္ဖြဲ‹ပါၿပီ။ သို‹ေသာ္လည္း ကြၽႏ္ုပ္၌ အျပစ္ရွိလွ်င္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္သတ္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ အဘထံသို‹ေဆာင္သြားရပါမည္နည္းဟု ေယာနသန္အား ဆို၏။ ၉ေယနသန္က ထိုသို‹ေသာအမႈ ေဝးပါေစေသာ။ ကíႏ္ုပ္အဘသည္ သင္၌ေဘးျပဳမည္ဟု အၾကံရွိသည္ကို ကíႏ္ုပ္သည္ အမွန္သိလွ်င္ သင့္အားမေျပာဘဲေနလိမ့္မည္ေလာဟုဆို၏။ ၁ဝဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ခမည္းေတာ္ၾကမ္းတမ္း စြာ ျပန္ေျပာလွ်င္၊ ကíႏ္ုပ္အား အဘယ္သူၾကားေျပာလိမ့္မည္နည္းဟု ေယာနသန္အားေမး ေသာ္၊ ၁၁ေယာနသန္ က၊ ငါတို‹သည္ ေတာသို‹သြားၾကကုန္အံဟု ဒါဝိဒ္အားဆိုလွ်င္၊ ႏွစ္ေယာက္တို‹သည္ ေတာ္သို‹ထြက္သြားၾက၏။ ၁၂ေယာနသန္ကလည္း၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူ သည္အတိုင္း၊ နက္ျဖန္ ေန‹၊ သန္ဘက္ေန‹၌၊ ကíႏ္ုပ္အဘကို စံုစမ္းေသာအခါ သူသည္ဒါဝိဒ္၌ ေကာင္းေသာအၾကံရွိ၍ သင့္ကိုကíႏု္ပ္မၾကားလိုက္ဘဲေနေသာ္၄င္း၊ ၁၃သို‹မဟုတ္ ကíႏ္ုပ္အဘသည္ ေဘးျပဳျခင္းငွာအလိုရွိ၍ သင္သည္ ၿငိမ္ဝပ္စြာသြားရမည္အေၾကာင္း၊ ကíႏ္ုပ္သတိမေပးမလႊတ္လိုက္ဘဲေနေသာ္၄င္း၊ ထာဝရဘုရားသည္ထိုမွ်မက ေယာန သန္ကိုျပဳေတာ္မူေစသတည္း။ ထာဝရဘုရားသည္ကíႏ္ုပ္အဘႏွင့္အတူ ရွိခဲ့ၿပီးသကဲ့သို‹ သင္ႏွင့္အတူ ရွိပါေစေသာ။ ၁၄သင္သည္ကíႏ္ုပ္အသက္ရွိစဥ္အခါ၌သာအသက္ခ်မ္းသာေစျခင္းငွာ ထာဝရဘုရားအလိုေတာ္ အတိုင္း ေက်းဇူး ျပဳရမည္မက၊ ၁၅ထာဝရဘုရားသည္ ဒါဝိဒ္၏ရန္သူအေပါင္းတို‹ကို ေျမၾကီးေပၚက ပယ္ရွင္း ေတာ္မူေသာေနာက္မွာ လည္း၊ ကíႏ္ုပ္အမ်ိဳးအႏႊယ္၌ အစဥ္အၿမဲေက်းဇူးျပဳရမည္ဟုဒါဝိဒ္အားဆိုသျဖင့္၄င္း၊ ၁၆သစၥာပ်က္လွ်င္ဒါဝိဒ္၏ ရန္သူတို‹အားျဖင့္ ထာဝရဘုရားအျပစ္ေပးေတာ္မူေစသတည္းဟု ဒါဝိဒ္၏ အမ်ိဳး အႏႊယ္ႏွင့္ ပဋိညာဥ္ဖြဲ‹သျဖင့္၄င္း၊ ၁၇ကိုယ္ဝိညာဥ္ကိုခ်စ္သကဲ့သို‹ဒါဝိဒ္ကိုခ်စ္ေသာ ေၾကာင့္၊ ခ်စ္ေသာစိတ္အား ၾကီး၍ ဒါဝိဒ္အား အထပ္ထပ္က်ိန္ဆို၏။ ၁၈တဖန္ေယာသန္က၊ နက္ျဖန္ေန‹သည္ လဆန္းေန‹ျဖစ္၍၊ သင္ထိုင္ရာအရပ္လပ္လွ်င္သင္မရွိေၾကာင္းထင္ရွားလိမ့္မည္။ ၁၉သင္သည္သံုးရက္ေန‹ၿပီးမွအလွ်င္ အျမန္ဆင္းလာ သျဖင့္၊ အရင္အမႈရွိစဥ္ပုန္းေရွာင္၍ေနရာအရပ္သို‹ ေရာက္လွ်င္၊ ဧေဇလေက်ာက္နားမွာေနရမည္။ ၂ဝကíႏ္ုပ္သည္ လည္း၊ စက္ပိုပစ္ဟန္ျပဳ၍၊ ထိုေက်ာက္နားသို‹ျမားသံုးစင္းပစ္မည္။ ၂၁ျမားတို‹ကိုသြား၍ရွာေခ်ဟု လူကေလးကိုေစခိုင္းေသာအခါ၊ ျမွားတို‹သည္နင့္အနားမွာရွိ၏။ ေကာက္ေတာ့ဟု ေသခ်ာစြာေျပာလွ်င္လာခဲ့ပါ။ ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္းေဘးမရွိ၊ ခ်မ္းသာရၿပီ။ ၂၂သို‹မဟုတ္၊ ျမားတို‹သည္ နင့္ကိုလြန္ၿပီဟု လုလင္အားဆိုလွ်င္ သြားေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ကို လႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၏။ ၂၃ယခုငါတို‹ႏွစ္ေယာက္ေျပာ ေသာ အမႈ၌ကား၊ ထာဝရဘုရားသည္ သင္ႏွင့္ကíႏ္ုပ္စပ္ၾကားမွာအစဥ္ရွိေတာ္မူေစသတည္းဟု ဒါဝိဒ္အားေျပာ ဆိုေလ၏။

၂၄ဒါဝိဒ္သည္ ေတာ၌ပုန္းေရွာင္၍ေန၏။ လဆန္းေန‹ေရာက္မွ ရွင္ဘုရင္သည္ စားေတာ္ေခၚျခင္းငွာထိုင္၏။ ၂၅ထံုးစံအတိုင္းထရံနားမွာရွင္ဘုရင္ထိုင္လွ်င္၊ ေယာနသန္ထ၍ အာဗနာသည္ ေရွာလုအနားမွာထိုင္၏။ ဒါဝိဒ္၏ေနရာထိုင္ရာသည္ လပ္၏။ ၂၆သို‹ရာတြင္ ေရွာလုက အေၾကာင္းတစံုတခုရွိလိမ့္မည္။ သူသည္မစင္ၾကယ္။ အကယ္၍သူသည္မစင္ၾကယ္ဟုထင္မွတ္၍ထိုေန‹၌ တိတ္ဆိတ္စြာေန၏။ ၂၇မနက္ျဖန္ေန‹လဆန္းႏွစ္ရက္ေန‹၌ ဒါဝိဒ္၏ေနရာထိုင္ရာသည္လပ္ေသာေၾကာင့္ေရွာလုက၊ ေယရွဲသားသည္ စားပြဲေတာက္သို‹ မေန‹ကမလာ၊ ယေန‹လည္းမလာဘဲ အဘယ္ေၾကာင့္ေနသနည္းဟု သားေတာ္ေယာနသန္အားေမးလွ်င္၊ ၂၈ေယာနသန္က၊ ဒါဝိဒ္သည္ ဗက္လင္ၿမိဳ‹သို‹ သြားရမည္အေၾကာင္းအက်ပ္က်ပ္ အခြင့္ပန္လ်က္၊ ၂၉ကíႏ္ုပ္သြားရေသာ အခြင့္ကို ေပးပါေလာ့။ အကíႏ္ုပ္အေဆြအမ်ိဳးတို‹သည္ ထိုၿမိဳ‹၌ယဇ္ပြဲကို ေဆာင္ၾကပါ၏။ အကíႏ္ုပ္အစ္ကိုလည္းမွာလိုက္ပါၿပီ။ စိတ္ေတာ္ႏွင့္ေတြ‹သည္မွန္လွ်င္ အကíႏ္ုပ္သြား၍အစ္ကိုတို‹ကိုျမင္ရမည္အေၾကာင္းအခြင့္ေပးပါေလာ့ဟုေတာင္းပန္ပါ၏။ ထို‹ေၾကာင့္စားပြဲေတာ္သို‹ မလာပါဟုေရွာလုအားေလွ်ာက္ေလ၏။ ၃ဝထိုအခါ ေရွာလုသည္ေယာနသန္ကို အမ်က္ထြက္ ၍၊ ေျမာက္မ ထားေသာ မိန္းမ၏သား၊ သင္သည္ကိုယ္တိုင္အရွက္ကြဲသည္တိုင္ေအာင္၄င္း၊ သင့္အမိအဝတ္ကíတ္၍ အရွက္ကြဲသည္ တိုင္ေအာင္၄င္း၊ ေယရွဲ၏သားဘက္၌ ေနသည္ကိုငါမသိသေလာ။ ၃၁ေယရွဲ၏သားသည္ ေျမၾကီးေပၚမွာ အသက္ရွင္သည္ ကာလပတ္လံုးသင္ႏွင့္သင္၏ႏိုင္ငံမတည္ရ။ ယခုေစလႊတ္၍သူကိုေခၚခဲ့။ သူသည္ အေသခံရမည္ဟု ဆိုလွ်င္၊ ၃၂ေယာနသန္က၊ ဒါဝိဒ္သည္အဘယ္ေၾကာင့္အေသခံရမည္နည္း။ အဘယ္သို‹ျပဳဘိ သနည္းဟု အဘေရွာလုအား ေမးေလေသာ္၊ ၃၃ေရွာလုသည္ ေယာနသန္ကိုမွန္ေစျခင္းငွာ လွံတိုကိုလက္လႊတ္၍ ထိုးေလ၏။ သို‹ျဖစ္၍ အဘသည္ဒါဝိဒ္ကိုသတ္မည္အၾကံရွိသည္ကို ေယာနသန္သည္သိသျဖင့္။ ၃၄အမ်က္ထြက္၍၊ ထိုလဆန္းႏွစ္ရက္ေန‹၌အစာမစားဘဲထသြား၏။ မိမိအဘသည္ ဒါဝိဒ္ကိုအရွက္ခြဲေသာေၾကာင့္ ဒါဝိဒ္အတြက္ ညိဳးငယ္ေသာစိတ္ရွိ၏။

၃၅နံနက္ေစာေစာေရာက္မွဒါဝိဒါႏွင့္ခ်ိန္းခ်က္ေသာအခ်ိန္၌ ေယာနသန္သည္ လူကေလးကိုေခၚ၍ ေတာသို‹သြား၏။ ၃၆လူကေလးအားလည္းေျပးေတာ့။ ငါပစ္ေသာျမားတို‹ကိုရွာေတာ့ဟု ဆို၍ လူကေလးသည္ ေျပးေသာအခါ သူ‹ကိုလြန္ေအာင္ျမားတစင္းကိုပစ္ေလ၏။ ၃၇ေယာနသန္ပစ္ေသာ ျမားက်ရာအရပ္သို‹ လူကေလး ေရာက္ေသာအခါ၊ ေယာနသန္က၊ ျမားတစင္းသည္နင့္ကိုလြန္ၿပီမဟုတ္ေလာ။ ၃၈ၾကိဳးစား၍ အလ်င္အျမန္ေျပး ေတာ့။ မေနႏွင့္ဟုလူကေလးေနာက္မွာ ဟစ္ေလ၏။ လူကေလးသည္လည္းျမားတို‹ကို ေကာက္၍ မိမိသခင့္ထံသို‹ ျပန္လာ၏။ ၃၉သို‹ရာတြင္ လူကေလးသည္ ထိုအမႈကိုနားမလည္။ ေယနသန္ႏွင့္ဒါဝိဒ္သာနားလည္ၾက၏။ ၄ဝေယာနသန္သည္ မိမိလက္နက္တို‹ကို လူကေလး၌ အပ္၍ ၿမိဳ‹ထဲသို‹ယူသြားေတာ့ဟုဆို၏။ ၄၁လူကေလးသြား ေသာေနာက္၊ ဒါဝိဒ္သည္ေတာင္မ်က္ႏွာအရပ္ကထ၍ ေျမေပၚမွာျပပ္ဝပ္လ်က္ သံုးၾကိမ္တိုင္ေအာင္ ဦးညႊတ္ၿပီးလွ်င္၊ သူတို‹သည္တေယာက္ကိုတေယာက္နမ္းလ်က္ မ်က္ရည္က်လ်က္၊ ဒါဝိဒ္သည္သာ၍ျပဳသည္ တိုင္ေအာင္ ျပဳၾက၏။ ၄၂ေယာနသန္ကလည္း၊ ထာဝရဘုရား သည္သင္ႏွင့္ကíႏ္ုပ္စပ္ၾကား၊ သင့္အမ်ိဳးအႏြယ္ ႏွင့္ကíႏ္ုပ္အမ်ိဳးအႏြယ္စပ္ၾကားမွာ အစဥ္အၿမဲရွိေတာ္မူေစသတည္းဟူ၍ ထာဝရဘုရား၏ နာမေတာ္ကို တိုင္တည္သျဖင့္၊ ငါတို‹ႏွစ္ေယာက္သည္ က်ိန္ဆိုၾကစည္ကိုေထာက္၍ ၿငိမ္ဝပ္စြာသြားေတာ့ဟုဒါဝိဒ္အားဆိုလွ်င္၊ ဒါဝိဒ္သည္ထာသြား၍ ေယာနသန္လည္းၿမိဳ‹ထဲသို‹ဝင္ေလ၏။