ေဟရွာယ အခန္းၾကီး (၃၇)


 

၁ထုိစကားကုိ ေဟဇကိမင္းႀကီးသည္ ၾကားလွ်င္၊ မိမိအဝတ္ကုိ ဆုတ္၍ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကုိျခဳံလ်က္ ဗိမာန္ ေတာ္သုိ႔ သြားေလ၏၊၊ ၂ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကုိ ဝတ္လ်က္ရွိေသာ နန္းေတာ္အုပ္ဧလ်ာကိမ္၊ စာေရးေတာ္ႀကီးေရွ႔ဗန၊ အသက္ႀကီးေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တုိ႔ကုိ၊ အာမုတ္သား ပေရာဖက္ေဟရွာယထံသုိ႔ ေစလႊတ္ေလ၏၊၊ ၃ေဟဇကိမင္း မွာထားေသာ စကားဟူမူကား၊ ယေန႔သည္ဒုကၡေန႔၊ ဆုံးမေသာေန႔၊ ကဲ့ရဲ႔ျခင္းကုိ ခံရေသာေန႔ျဖစ္၏၊၊ သားဘြား ခ်ိန္ေရာက္၍ သားကုိဘြားႏုိင္ေအာင္ခြန္အားမရွိ၊၊ ၄အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကုိ ကဲ့ရဲ့ေစျခင္းငွါ၊ အာရႈရိရွင္ဘုရင္ေစလႊတ္ေသာ မိမိကြၽန္ရာဗရွာခစကားကုိ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရ ဘုရားၾကားေတာ္မူပါေစေသာ၊၊ သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ၾကားေသာ စကားကုိေခ်ေတာ္မူပါေစေသာ၊၊ သင္သည္လည္း က်န္ၾကြင္းေသာလူတုိ႔အဘုိ႔ ဆုေတာင္းပဌနာျပဳပါဟုေျပာ ေစျခင္းငွါ၊၊ ၅ေဟဇကိမင္းေစလႊတ္ေသာ ကြၽန္တုိ႔သည္ ေဟရွာယထံသုိ႔ ေရာက္လာၾက၏၊၊

၆ေဟရွာယကလည္း၊ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အာရႈရိရွင္ဘုရင္၏ ကြၽန္တုိ႔သည္ ငါ့ကုိကဲ့ရဲ့၍၊ သင္သည္ ၾကားရေသာစကားေၾကာင့္ မေၾကာက္ႏွင့္၊၊ ၇ထုိမင္း၌ အျခားေသာ စိတ္သေဘာကုိ ငါသြင္းေပးမည္၊၊ သူသည္သိတင္းၾကား၍ မိမိျပည္သုိ႔ျပန္သြားလိမ့္မည္၊၊ ထုိျပည္၌ ထားျဖင့္ငါဆုံးေစမည္ဟူေသာ စကားေတာ္ကုိ သင္တုိ႔၏သခင္အား ျပန္ၾကားၾကေလာ့ဟုေျပာဆုိ၏၊၊

၈ထုိအခါ အာရႈရိရွင္ဘုရင္သည္ လာခိရွၿမိဳ႔မွထြက္သြားေၾကာင္းကုိ ရာဗရွာခၾကားလွ်င္၊ ျပန္သြား၍ လိဗနၿမိဳ႔  ကုိ ရွင္ဘုရင္တုိက္ေနသည္ကုိေတြ႔ေလ၏၊၊ ၉ေနာက္တဖန္ကုရွမင္းႀကီးတိရကၠသည္ စစ္ခ်ီ၍လာၿပီဟု သိတင္း ၾကားေသာအခါ၊ ေဟဇကိမင္းထံသုိ႔ တမန္တုိ႔ကုိေစလႊတ္ျပန္၍၊ ၁ဝသင္တုိ႔သည္ ယုဒမင္းႀကီးေဟဇကိကုိ ေျပာရ ေသာစကားဟူမူကား၊ သင္ကုိးစားေသာဘုရားသခင္က၊ ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔သည္ အာရႈရိရွင္ဘုရင္လက္သုိ႔ မေရာက္ ရဟူ၍၊ သင့္ကုိမလွည့္စားေစႏွင့္၊၊ ၁၁အာရႈရိရွင္ဘုရင္တုိ႔သည္ ခပ္သိမ္းေသာျပည္တုိ႔ကုိ လုပ္ၾကံ၍ ရွင္းရွင္း ဖ်က္ဆီးေၾကာင္းကုိ သင္သည္ၾကားရၿပီ၊၊ ကုိယ္တုိင္လြတ္လိမ့္မည္ေလာ၊၊ ၁၂ငါ့ဘုိးေဘးတုိ႔သည္ ဖ်က္ဆီးေသာ အမ်ဳိးသား၊ ေဂါဇန္အမ်ဳိးသား၊ ခါရန္အမ်ဳိးသား၊ ေရဇပ္အမ်ဳိးသား၊ ေတလသာၿမိဳ႔၌ရွိေသာ ဧဒင္အမ်ဳိးသားတုိ႔ကုိ၊ သူတုိ႔၏ဘုရားမ်ားတုိ႔သည္ ကယ္ယူၾကၿပီေလာ၊၊ ၁၃ဟာမတ္ႀကီး၊ အာပဒ္မင္းႀကီးႏွင့္ ေသဖရဝိမ္ၿမိဳ႔၊ ေဟနၿမိဳ႔၊ ဣဝါၿမိဳ႔ကုိစုိးစံေသာမင္းႀကီးတုိ႔သည္ အဘယ္မွာရွိၾကသနည္းဟုမွာလုိက္ေလ၏၊၊

၁၄ထုိမွာစာကုိ ေဟဇကိမင္းသည္ သံတမန္လက္မွခံယူ၍ ၾကည့္ၿပီးလွ်င္၊ ဗိမာန္ေတာ္သုိ႔သြား၍ ထာဝရ ဘုရားေရွ႔ေတာ္၌ ျဖန္႔ထားေလ၏၊၊ ၁၅ထုိအခါ ေဟဇတိမင္းသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႔ေတာ္၌ေလွ်ာက္ဆုိသည္ကား၊ ၁၆ေခရုဗိမ္ေပၚမွာထုိင္ေတာ္မူေသာ၊ ဣသေရလအမ်ဳိး၏ ဘုရားသခင္ေကာင္းကင္ဗုိလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏၊၊ ကုိယ္ေတာ္တပါးတည္းသာလွ်င္၊ ေျမႀကီးေပၚမွာရွိသမွ်ေသာ အတုိင္းတုိင္း အျပည္ျပည္တုိ႔၏ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏၊၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးကုိ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏၊၊ ၁၇အုိထာ ဝရဘုရား၊ နားေတာ္ကုိလွည့္၍ နားေထာင္ေတာ္မူပါ၊၊ အုိထာဝရဘုရား မ်က္စိေတာ္ကုိဖြင့္၍ ၾကည့္ရႈေတာ္မူပါ၊၊ သနာခရိပ္မင္းသည္ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကုိကဲ့ရဲ့၍၊ ေျပာေစေသာစကားအလုံးစုံတုိ႔ကုိ မွတ္ေတာ္မူ ပါ၊၊ ၁၈အုိထာဝရဘုရား၊ အကယ္စင္စစ္အာရႈရိရွင္ဘုရင္တုိ႔သည္ အတုိင္းတုိင္းအျပည္ျပည္တုိ႔ကုိ ဖ်က္ဆီး၍၊ သူတုိ႔၏  ဘုရားမ်ားကုိ မီးထဲသုိ႔ခ်ပစ္ၾကပါၿပီ၊၊ ထုိဘုရားတုိ႔သည္ ဘုရားမဟုတ္၊ လူလက္ျဖင့္လုပ္ေသာ သစ္သားႏွင့္ ေက်ာက္ျဖစ္ ေသာေၾကာင့္၊ ပ်က္စီးျခင္းသုိ႔ေရာက္ၾကပါၿပီ၊၊ ၂ဝအုိအကြၽႏု္ပ္တုိ႔ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ ကုိယ္ေတာ္ထာဝရဘုရား တပါးသာ၊ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္ မူသည္ကိုေျမႀကီးေပၚမွာရွိသမွ်ေသာ တုိင္းႏုိင္ငံတုိ႔သည္ သိမည္အေၾကာင္း၊ အကြၽႏု္ပ္တုိ႔ကုိ ထုိမင္းလက္မွ ယခုကယ္ယူေတာ္မူပါ။ အကြၽႏု္ပ္ေတာင္းပန္ပါသည္ဟု ပဌနာျပဳေလ၏၊၊

၂၁ထုိအခါ အာမုတ္သားေဟရွာယသည္ ေဟဇကိမင္းထံသုိ႔ ေစလႊတ္၍၊ ဣသေရလအမ်ဳိး၏ ဘုရား သခင္ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္သည္ အာရႈရိရွင္ဘုရင္သနခရိပ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ငါ့ေရွ႔မွာ ပဌနာျပဳသည္ျဖစ္၍၊ ၂၂ထုိမင္း၏အမႈမွာ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားဟူမူကား၊ ဇိအုန္သတုိ႔သမီးကညာ သည္ သင့္ကုိ မထီမဲ့ျမင္ျပဳ၍ ျပက္ယယ္၏၊၊ ေယရုရင္လင္သတုိ႔သမီးသည္ သင့္ေနာက္၌ေခါင္းညိတ္၏၊၊ ၂၃သင္သည္ အဘယ္သူကုိ ကဲ့ရဲ့ဆဲေရးသနည္း။ အဘယ္သူကုိေအာ္ဟစ္၍ မ်က္ႏွာေထာင္လႊားသနည္း၊၊ ဣသေရလအမ်ဳိး၏ သန္႔ရွင္းေသာ ဘုရားကုိပင္ ျပဳပါသည္တကား၊၊ ၂၄သင္သည္ ကြၽန္မ်ားအားျဖင့္ ထာဝရဘုရားကုိကဲ့ရဲ့၍၊ ငါသည္ ရထားမ်ားျပားသျဖင့္ ေတာင္ထိပ္သုိ႔၄င္း၊ ေလဗႏုန္ေတာင္အထြဋိ္သုိ႔၄င္း တက္လာၿပီ၊၊ အရပ္ျမင့္ေသာအာရဇ္ပင္ ႏွင့္ အေကာင္းဆုံးေသာ ထင္းရူးပင္ တုိ႔ကုိ ငါခုတ္လွဲၿပီ၊၊ အျမင့္ဆုံးေသာ အရပ္၊ အသီးမ်ားေသာေတာထဲသုိ႔ ငါဝင္ၿပီ၊၊ ၂၅ငါသည္တြင္းတူး၍ေရကုိေသာက္ရၿပီ။ ငါ၏ေျခဘဝါးအားျဖင့္ အဲဂုတၱဳျမစ္လက္ၾကား ေရရွိသမွ်ကုိ ခန္းေျခာက္ေစၿပီဟု သင္ဆုိမိၿပီတကား။ ၂၆ငါသည္ အထက္ကဤအမႈကို စီရင္ေၾကာင္းႏွင့္ ေရွးကာလ၌ ျပဳျပင္ေၾကာင္းကုိ သင္သည္ မၾကားသေလာ၊၊ ယခုမွာလည္း သင္သည္ခုိင္ခံ့ေသာ ၿမိဳ႔တုိ႔ကုိ ဖ်က္ဆီး၍ ေက်ာ္ပုံျဖစ္ေစေသာ သူျဖစ္မည္အေၾကာင္း ငါစီရင္ခန္႔ထားေလၿပီ၊၊ ၂၇ထုိေၾကာင့္၊ ၿမိဳ႔သားတုိ႔သည္ အားနည္းၾက၏၊ မိႈင္ေတြ၍စိတ္ပ်က္လ်က္ရွိၾက၏၊၊ ေတာျမက္ပင္ႏွင့္ စိမ္းေသာစပါးပင္ကဲ့သုိ႔၄င္း၊ အိမ္မိုးေပၚမွာေပါက္ေသာ ျမက္ပင္ႏွင့္၊ မႀကီးမွီညိ‡ဳးႏြမ္းေသာ စပါးပင္ကဲ့သို႔၄င္းျဖစ္ၾက၏။ ၂၈သင္၏ေနထုိင္ျခင္း၊ ထြက္ဝင္ျခင္း၊ ငါ၌အမ်က္ဟုန္းျခင္းတို႔ကုိငါသိ၏၊၊ ၂၉ငါ၌သင္၏အမ်က္ဟုန္းျခင္း၊ ေစာ္ကားျခင္းကို ငါၾကားရေသာေၾကာင့္၊ သင့္ကုိႏွာရႈတ္တပ္၍ ဇက္ခြံ႔ၿပီးမွ၊ သင္လာေသာလမ္းျဖင့္ ျပန္ေစမည္၊၊

၃ဝသင္မွတ္ရေသာ နိမိတ္လကၡဏာဟူမူကား၊ ယခုႏွစ္တြင္ အလုိလိုႀကီးရင့္ေသာအသီးအႏွံကုိ၄င္း၊ ဒုတိယႏွစ္ တြင္ ထုိအတူ ေပါက္ေသာအရာမ်ားကုိ၄င္း သင္တုိ႔သည္ စားရမည္၊၊ တတိယႏွစ္တြင္မ်ဳိးေစ့ကုိကုိႀကဲ၍ စပါးကုိရိတ္ ၾကေလာ့၊၊ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကုိလည္းစုိက္၍ အသီးကုိစားၾကေလာ့၊၊ ၃၁ေဘးလြတ္၍ က်န္ၾကြင္းေသာ ယုဒအမ်ဳိးသား တုိ႔သည္ တဖန္ေအာက္မွာ အျမစ္စြဲ၍၊ အထက္မွာအသီး သီးၾကလိမ့္မည္၊၊ ၃၂က်န္ၾကြင္းေသာသူတုိ႔သည္ ေယရုရွလင္ ၿမိဳ႔ထဲက၄င္း၊ ေဘးလႊတ္ေသာသူတို႔သည္ ဇိအုန္ေတာင္ေပၚက၄င္း၊ ေပၚလာၾကလိမ့္မည္။ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခ အရွင္ထာဝရဘုရားသည္ အလိုေတာ္အားႀကီး၍၊ ထိုအမႈကို စီရင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

၃၃သို႔ျဖစ္၍၊ ထာဝရဘုုရားသည္ အာရႈရွိ ရွင္ဘုရင္ကို ရည္မွတ္၍ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သူသည္ ဤၿမိဳ႔သို႔မဝင္ရ။ ၿမိဳ႔ထဲသို႔ျမွားကို မပစ္ရ။ ၿမိဳ႔ေရွ႔မွာ ဒိုင္းလႊားကို မျပရ။ ၿမိဳ႔ျပင္္မွာ ေျမရုိးကို မဖို႔ရ။  ၃၄လာေသာလမ္းျဖင့္ ျပန္သြားရမည္။ ဤၿမိဳ႔ထဲသို႔မဝင္ရ။ ၃၅ငါသည္ ကိုယ္မ်က္ႏွာကို၄င္း၊ ငါ့ကြၽန္ဒါဝိဒ္၏ မ်က္ႏွာကို ၄င္းေထာက္၍၊ ဤၿမိဳ႔ကို ကယ္တင္ျခင္းငွါ ေစာင့္မမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၃၆ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ထြက္၍၊ အာရႈရိတပ္တြင္ လူတသိန္းရွစ္ေသာင္း ငါးေထာင္တို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေလ၏။ နံနက္ေစာေစာထခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါ၊ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ အေသေကာင္ ျဖစ္ၾက၏။  ၃၇ အာရႈရိရွင္ဘုရင္ သနာခရိပ္သည္လည္း၊ ထိုအရပ္မွ ထြက္၍ ျပန္သြားၿပီးလွ်င္၊ နိေနေဝၿမိဳ႔၌ ေနေလ၏။ ၃၈ေနာက္တဖန္ သူသည္ မိမိဘုရားနိသရုတ္၏ ဗိမာန္၌ ကိုးကြယ္စဥ္တြင္၊ သားေတာ္ အာျဒေမၼလက္ႏွင့္ ရွေရဇာသည္ ခမည္းေတာ္ကိုထားႏွင့္ သတ္ၿပီးလွ်င္၊ အာရမနိျပည္သို႔ ေျပးၾက၏။ သားေတာ္ဧသရဟဒၵဳန္ သည္လည္း၊ ခမည္း ေတာ္အရာ၌ နန္းထိုင္၏။

၁ထုိစကားကုိ ေဟဇကိမင္းႀကီးသည္ ၾကားလွ်င္၊ မိမိအဝတ္ကုိ ဆုတ္၍ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကုိျခဳံလ်က္ ဗိမာန္ ေတာ္သုိ႔ သြားေလ၏၊၊ ၂ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကုိ ဝတ္လ်က္ရွိေသာ နန္းေတာ္အုပ္ဧလ်ာကိမ္၊ စာေရးေတာ္ႀကီးေရွ႔ဗန၊ အသက္ႀကီးေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တုိ႔ကုိ၊ အာမုတ္သား ပေရာဖက္ေဟရွာယထံသုိ႔ ေစလႊတ္ေလ၏၊၊ ၃ေဟဇကိမင္း မွာထားေသာ စကားဟူမူကား၊ ယေန႔သည္ဒုကၡေန႔၊ ဆုံးမေသာေန႔၊ ကဲ့ရဲ႔ျခင္းကုိ ခံရေသာေန႔ျဖစ္၏၊၊ သားဘြား ခ်ိန္ေရာက္၍ သားကုိဘြားႏုိင္ေအာင္ခြန္အားမရွိ၊၊ ၄အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကုိ ကဲ့ရဲ့ေစျခင္းငွါ၊ အာရႈရိရွင္ဘုရင္ေစလႊတ္ေသာ မိမိကြၽန္ရာဗရွာခစကားကုိ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရ ဘုရားၾကားေတာ္မူပါေစေသာ၊၊ သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ၾကားေသာ စကားကုိေခ်ေတာ္မူပါေစေသာ၊၊ သင္သည္လည္း က်န္ၾကြင္းေသာလူတုိ႔အဘုိ႔ ဆုေတာင္းပဌနာျပဳပါဟုေျပာ ေစျခင္းငွါ၊၊ ၅ေဟဇကိမင္းေစလႊတ္ေသာ ကြၽန္တုိ႔သည္ ေဟရွာယထံသုိ႔ ေရာက္လာၾက၏၊၊

၆ေဟရွာယကလည္း၊ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အာရႈရိရွင္ဘုရင္၏ ကြၽန္တုိ႔သည္ ငါ့ကုိကဲ့ရဲ့၍၊ သင္သည္ ၾကားရေသာစကားေၾကာင့္ မေၾကာက္ႏွင့္၊၊ ၇ထုိမင္း၌ အျခားေသာ စိတ္သေဘာကုိ ငါသြင္းေပးမည္၊၊ သူသည္သိတင္းၾကား၍ မိမိျပည္သုိ႔ျပန္သြားလိမ့္မည္၊၊ ထုိျပည္၌ ထားျဖင့္ငါဆုံးေစမည္ဟူေသာ စကားေတာ္ကုိ သင္တုိ႔၏သခင္အား ျပန္ၾကားၾကေလာ့ဟုေျပာဆုိ၏၊၊

၈ထုိအခါ အာရႈရိရွင္ဘုရင္သည္ လာခိရွၿမိဳ႔မွထြက္သြားေၾကာင္းကုိ ရာဗရွာခၾကားလွ်င္၊ ျပန္သြား၍ လိဗနၿမိဳ႔  ကုိ ရွင္ဘုရင္တုိက္ေနသည္ကုိေတြ႔ေလ၏၊၊ ၉ေနာက္တဖန္ကုရွမင္းႀကီးတိရကၠသည္ စစ္ခ်ီ၍လာၿပီဟု သိတင္း ၾကားေသာအခါ၊ ေဟဇကိမင္းထံသုိ႔ တမန္တုိ႔ကုိေစလႊတ္ျပန္၍၊ ၁ဝသင္တုိ႔သည္ ယုဒမင္းႀကီးေဟဇကိကုိ ေျပာရ ေသာစကားဟူမူကား၊ သင္ကုိးစားေသာဘုရားသခင္က၊ ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔သည္ အာရႈရိရွင္ဘုရင္လက္သုိ႔ မေရာက္ ရဟူ၍၊ သင့္ကုိမလွည့္စားေစႏွင့္၊၊ ၁၁အာရႈရိရွင္ဘုရင္တုိ႔သည္ ခပ္သိမ္းေသာျပည္တုိ႔ကုိ လုပ္ၾကံ၍ ရွင္းရွင္း ဖ်က္ဆီးေၾကာင္းကုိ သင္သည္ၾကားရၿပီ၊၊ ကုိယ္တုိင္လြတ္လိမ့္မည္ေလာ၊၊ ၁၂ငါ့ဘုိးေဘးတုိ႔သည္ ဖ်က္ဆီးေသာ အမ်ဳိးသား၊ ေဂါဇန္အမ်ဳိးသား၊ ခါရန္အမ်ဳိးသား၊ ေရဇပ္အမ်ဳိးသား၊ ေတလသာၿမိဳ႔၌ရွိေသာ ဧဒင္အမ်ဳိးသားတုိ႔ကုိ၊ သူတုိ႔၏ဘုရားမ်ားတုိ႔သည္ ကယ္ယူၾကၿပီေလာ၊၊ ၁၃ဟာမတ္ႀကီး၊ အာပဒ္မင္းႀကီးႏွင့္ ေသဖရဝိမ္ၿမိဳ႔၊ ေဟနၿမိဳ႔၊ ဣဝါၿမိဳ႔ကုိစုိးစံေသာမင္းႀကီးတုိ႔သည္ အဘယ္မွာရွိၾကသနည္းဟုမွာလုိက္ေလ၏၊၊

၁၄ထုိမွာစာကုိ ေဟဇကိမင္းသည္ သံတမန္လက္မွခံယူ၍ ၾကည့္ၿပီးလွ်င္၊ ဗိမာန္ေတာ္သုိ႔သြား၍ ထာဝရ ဘုရားေရွ႔ေတာ္၌ ျဖန္႔ထားေလ၏၊၊ ၁၅ထုိအခါ ေဟဇတိမင္းသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႔ေတာ္၌ေလွ်ာက္ဆုိသည္ကား၊ ၁၆ေခရုဗိမ္ေပၚမွာထုိင္ေတာ္မူေသာ၊ ဣသေရလအမ်ဳိး၏ ဘုရားသခင္ေကာင္းကင္ဗုိလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏၊၊ ကုိယ္ေတာ္တပါးတည္းသာလွ်င္၊ ေျမႀကီးေပၚမွာရွိသမွ်ေသာ အတုိင္းတုိင္း အျပည္ျပည္တုိ႔၏ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏၊၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးကုိ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏၊၊ ၁၇အုိထာ ဝရဘုရား၊ နားေတာ္ကုိလွည့္၍ နားေထာင္ေတာ္မူပါ၊၊ အုိထာဝရဘုရား မ်က္စိေတာ္ကုိဖြင့္၍ ၾကည့္ရႈေတာ္မူပါ၊၊ သနာခရိပ္မင္းသည္ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကုိကဲ့ရဲ့၍၊ ေျပာေစေသာစကားအလုံးစုံတုိ႔ကုိ မွတ္ေတာ္မူ ပါ၊၊ ၁၈အုိထာဝရဘုရား၊ အကယ္စင္စစ္အာရႈရိရွင္ဘုရင္တုိ႔သည္ အတုိင္းတုိင္းအျပည္ျပည္တုိ႔ကုိ ဖ်က္ဆီး၍၊ သူတုိ႔၏  ဘုရားမ်ားကုိ မီးထဲသုိ႔ခ်ပစ္ၾကပါၿပီ၊၊ ထုိဘုရားတုိ႔သည္ ဘုရားမဟုတ္၊ လူလက္ျဖင့္လုပ္ေသာ သစ္သားႏွင့္ ေက်ာက္ျဖစ္ ေသာေၾကာင့္၊ ပ်က္စီးျခင္းသုိ႔ေရာက္ၾကပါၿပီ၊၊ ၂ဝအုိအကြၽႏု္ပ္တုိ႔ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ ကုိယ္ေတာ္ထာဝရဘုရား တပါးသာ၊ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္ မူသည္ကိုေျမႀကီးေပၚမွာရွိသမွ်ေသာ တုိင္းႏုိင္ငံတုိ႔သည္ သိမည္အေၾကာင္း၊ အကြၽႏု္ပ္တုိ႔ကုိ ထုိမင္းလက္မွ ယခုကယ္ယူေတာ္မူပါ။ အကြၽႏု္ပ္ေတာင္းပန္ပါသည္ဟု ပဌနာျပဳေလ၏၊၊

၂၁ထုိအခါ အာမုတ္သားေဟရွာယသည္ ေဟဇကိမင္းထံသုိ႔ ေစလႊတ္၍၊ ဣသေရလအမ်ဳိး၏ ဘုရား သခင္ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္သည္ အာရႈရိရွင္ဘုရင္သနခရိပ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ငါ့ေရွ႔မွာ ပဌနာျပဳသည္ျဖစ္၍၊ ၂၂ထုိမင္း၏အမႈမွာ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားဟူမူကား၊ ဇိအုန္သတုိ႔သမီးကညာ သည္ သင့္ကုိ မထီမဲ့ျမင္ျပဳ၍ ျပက္ယယ္၏၊၊ ေယရုရင္လင္သတုိ႔သမီးသည္ သင့္ေနာက္၌ေခါင္းညိတ္၏၊၊ ၂၃သင္သည္ အဘယ္သူကုိ ကဲ့ရဲ့ဆဲေရးသနည္း။ အဘယ္သူကုိေအာ္ဟစ္၍ မ်က္ႏွာေထာင္လႊားသနည္း၊၊ ဣသေရလအမ်ဳိး၏ သန္႔ရွင္းေသာ ဘုရားကုိပင္ ျပဳပါသည္တကား၊၊ ၂၄သင္သည္ ကြၽန္မ်ားအားျဖင့္ ထာဝရဘုရားကုိကဲ့ရဲ့၍၊ ငါသည္ ရထားမ်ားျပားသျဖင့္ ေတာင္ထိပ္သုိ႔၄င္း၊ ေလဗႏုန္ေတာင္အထြဋိ္သုိ႔၄င္း တက္လာၿပီ၊၊ အရပ္ျမင့္ေသာအာရဇ္ပင္ ႏွင့္ အေကာင္းဆုံးေသာ ထင္းရူးပင္ တုိ႔ကုိ ငါခုတ္လွဲၿပီ၊၊ အျမင့္ဆုံးေသာ အရပ္၊ အသီးမ်ားေသာေတာထဲသုိ႔ ငါဝင္ၿပီ၊၊ ၂၅ငါသည္တြင္းတူး၍ေရကုိေသာက္ရၿပီ။ ငါ၏ေျခဘဝါးအားျဖင့္ အဲဂုတၱဳျမစ္လက္ၾကား ေရရွိသမွ်ကုိ ခန္းေျခာက္ေစၿပီဟု သင္ဆုိမိၿပီတကား။ ၂၆ငါသည္ အထက္ကဤအမႈကို စီရင္ေၾကာင္းႏွင့္ ေရွးကာလ၌ ျပဳျပင္ေၾကာင္းကုိ သင္သည္ မၾကားသေလာ၊၊ ယခုမွာလည္း သင္သည္ခုိင္ခံ့ေသာ ၿမိဳ႔တုိ႔ကုိ ဖ်က္ဆီး၍ ေက်ာ္ပုံျဖစ္ေစေသာ သူျဖစ္မည္အေၾကာင္း ငါစီရင္ခန္႔ထားေလၿပီ၊၊ ၂၇ထုိေၾကာင့္၊ ၿမိဳ႔သားတုိ႔သည္ အားနည္းၾက၏၊ မိႈင္ေတြ၍စိတ္ပ်က္လ်က္ရွိၾက၏၊၊ ေတာျမက္ပင္ႏွင့္ စိမ္းေသာစပါးပင္ကဲ့သုိ႔၄င္း၊ အိမ္မိုးေပၚမွာေပါက္ေသာ ျမက္ပင္ႏွင့္၊ မႀကီးမွီညိ‡ဳးႏြမ္းေသာ စပါးပင္ကဲ့သို႔၄င္းျဖစ္ၾက၏။ ၂၈သင္၏ေနထုိင္ျခင္း၊ ထြက္ဝင္ျခင္း၊ ငါ၌အမ်က္ဟုန္းျခင္းတို႔ကုိငါသိ၏၊၊ ၂၉ငါ၌သင္၏အမ်က္ဟုန္းျခင္း၊ ေစာ္ကားျခင္းကို ငါၾကားရေသာေၾကာင့္၊ သင့္ကုိႏွာရႈတ္တပ္၍ ဇက္ခြံ႔ၿပီးမွ၊ သင္လာေသာလမ္းျဖင့္ ျပန္ေစမည္၊၊

၃ဝသင္မွတ္ရေသာ နိမိတ္လကၡဏာဟူမူကား၊ ယခုႏွစ္တြင္ အလုိလိုႀကီးရင့္ေသာအသီးအႏွံကုိ၄င္း၊ ဒုတိယႏွစ္ တြင္ ထုိအတူ ေပါက္ေသာအရာမ်ားကုိ၄င္း သင္တုိ႔သည္ စားရမည္၊၊ တတိယႏွစ္တြင္မ်ဳိးေစ့ကုိကုိႀကဲ၍ စပါးကုိရိတ္ ၾကေလာ့၊၊ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကုိလည္းစုိက္၍ အသီးကုိစားၾကေလာ့၊၊ ၃၁ေဘးလြတ္၍ က်န္ၾကြင္းေသာ ယုဒအမ်ဳိးသား တုိ႔သည္ တဖန္ေအာက္မွာ အျမစ္စြဲ၍၊ အထက္မွာအသီး သီးၾကလိမ့္မည္၊၊ ၃၂က်န္ၾကြင္းေသာသူတုိ႔သည္ ေယရုရွလင္ ၿမိဳ႔ထဲက၄င္း၊ ေဘးလႊတ္ေသာသူတို႔သည္ ဇိအုန္ေတာင္ေပၚက၄င္း၊ ေပၚလာၾကလိမ့္မည္။ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခ အရွင္ထာဝရဘုရားသည္ အလိုေတာ္အားႀကီး၍၊ ထိုအမႈကို စီရင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

၃၃သို႔ျဖစ္၍၊ ထာဝရဘုုရားသည္ အာရႈရွိ ရွင္ဘုရင္ကို ရည္မွတ္၍ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သူသည္ ဤၿမိဳ႔သို႔မဝင္ရ။ ၿမိဳ႔ထဲသို႔ျမွားကို မပစ္ရ။ ၿမိဳ႔ေရွ႔မွာ ဒိုင္းလႊားကို မျပရ။ ၿမိဳ႔ျပင္္မွာ ေျမရုိးကို မဖို႔ရ။  ၃၄လာေသာလမ္းျဖင့္ ျပန္သြားရမည္။ ဤၿမိဳ႔ထဲသို႔မဝင္ရ။ ၃၅ငါသည္ ကိုယ္မ်က္ႏွာကို၄င္း၊ ငါ့ကြၽန္ဒါဝိဒ္၏ မ်က္ႏွာကို ၄င္းေထာက္၍၊ ဤၿမိဳ႔ကို ကယ္တင္ျခင္းငွါ ေစာင့္မမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၃၆ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ထြက္၍၊ အာရႈရိတပ္တြင္ လူတသိန္းရွစ္ေသာင္း ငါးေထာင္တို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေလ၏။ နံနက္ေစာေစာထခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါ၊ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ အေသေကာင္ ျဖစ္ၾက၏။  ၃၇ အာရႈရိရွင္ဘုရင္ သနာခရိပ္သည္လည္း၊ ထိုအရပ္မွ ထြက္၍ ျပန္သြားၿပီးလွ်င္၊ နိေနေဝၿမိဳ႔၌ ေနေလ၏။ ၃၈ေနာက္တဖန္ သူသည္ မိမိဘုရားနိသရုတ္၏ ဗိမာန္၌ ကိုးကြယ္စဥ္တြင္၊ သားေတာ္ အာျဒေမၼလက္ႏွင့္ ရွေရဇာသည္ ခမည္းေတာ္ကိုထားႏွင့္ သတ္ၿပီးလွ်င္၊ အာရမနိျပည္သို႔ ေျပးၾက၏။ သားေတာ္ဧသရဟဒၵဳန္ သည္လည္း၊ ခမည္း ေတာ္အရာ၌ နန္းထိုင္၏။

၁ထုိစကားကုိ ေဟဇကိမင္းႀကီးသည္ ၾကားလွ်င္၊ မိမိအဝတ္ကုိ ဆုတ္၍ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကုိျခဳံလ်က္ ဗိမာန္ ေတာ္သုိ႔ သြားေလ၏၊၊ ၂ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကုိ ဝတ္လ်က္ရွိေသာ နန္းေတာ္အုပ္ဧလ်ာကိမ္၊ စာေရးေတာ္ႀကီးေရွ႔ဗန၊ အသက္ႀကီးေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တုိ႔ကုိ၊ အာမုတ္သား ပေရာဖက္ေဟရွာယထံသုိ႔ ေစလႊတ္ေလ၏၊၊ ၃ေဟဇကိမင္း မွာထားေသာ စကားဟူမူကား၊ ယေန႔သည္ဒုကၡေန႔၊ ဆုံးမေသာေန႔၊ ကဲ့ရဲ႔ျခင္းကုိ ခံရေသာေန႔ျဖစ္၏၊၊ သားဘြား ခ်ိန္ေရာက္၍ သားကုိဘြားႏုိင္ေအာင္ခြန္အားမရွိ၊၊ ၄အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကုိ ကဲ့ရဲ့ေစျခင္းငွါ၊ အာရႈရိရွင္ဘုရင္ေစလႊတ္ေသာ မိမိကြၽန္ရာဗရွာခစကားကုိ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရ ဘုရားၾကားေတာ္မူပါေစေသာ၊၊ သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ၾကားေသာ စကားကုိေခ်ေတာ္မူပါေစေသာ၊၊ သင္သည္လည္း က်န္ၾကြင္းေသာလူတုိ႔အဘုိ႔ ဆုေတာင္းပဌနာျပဳပါဟုေျပာ ေစျခင္းငွါ၊၊ ၅ေဟဇကိမင္းေစလႊတ္ေသာ ကြၽန္တုိ႔သည္ ေဟရွာယထံသုိ႔ ေရာက္လာၾက၏၊၊

၆ေဟရွာယကလည္း၊ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အာရႈရိရွင္ဘုရင္၏ ကြၽန္တုိ႔သည္ ငါ့ကုိကဲ့ရဲ့၍၊ သင္သည္ ၾကားရေသာစကားေၾကာင့္ မေၾကာက္ႏွင့္၊၊ ၇ထုိမင္း၌ အျခားေသာ စိတ္သေဘာကုိ ငါသြင္းေပးမည္၊၊ သူသည္သိတင္းၾကား၍ မိမိျပည္သုိ႔ျပန္သြားလိမ့္မည္၊၊ ထုိျပည္၌ ထားျဖင့္ငါဆုံးေစမည္ဟူေသာ စကားေတာ္ကုိ သင္တုိ႔၏သခင္အား ျပန္ၾကားၾကေလာ့ဟုေျပာဆုိ၏၊၊

၈ထုိအခါ အာရႈရိရွင္ဘုရင္သည္ လာခိရွၿမိဳ႔မွထြက္သြားေၾကာင္းကုိ ရာဗရွာခၾကားလွ်င္၊ ျပန္သြား၍ လိဗနၿမိဳ႔  ကုိ ရွင္ဘုရင္တုိက္ေနသည္ကုိေတြ႔ေလ၏၊၊ ၉ေနာက္တဖန္ကုရွမင္းႀကီးတိရကၠသည္ စစ္ခ်ီ၍လာၿပီဟု သိတင္း ၾကားေသာအခါ၊ ေဟဇကိမင္းထံသုိ႔ တမန္တုိ႔ကုိေစလႊတ္ျပန္၍၊ ၁ဝသင္တုိ႔သည္ ယုဒမင္းႀကီးေဟဇကိကုိ ေျပာရ ေသာစကားဟူမူကား၊ သင္ကုိးစားေသာဘုရားသခင္က၊ ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔သည္ အာရႈရိရွင္ဘုရင္လက္သုိ႔ မေရာက္ ရဟူ၍၊ သင့္ကုိမလွည့္စားေစႏွင့္၊၊ ၁၁အာရႈရိရွင္ဘုရင္တုိ႔သည္ ခပ္သိမ္းေသာျပည္တုိ႔ကုိ လုပ္ၾကံ၍ ရွင္းရွင္း ဖ်က္ဆီးေၾကာင္းကုိ သင္သည္ၾကားရၿပီ၊၊ ကုိယ္တုိင္လြတ္လိမ့္မည္ေလာ၊၊ ၁၂ငါ့ဘုိးေဘးတုိ႔သည္ ဖ်က္ဆီးေသာ အမ်ဳိးသား၊ ေဂါဇန္အမ်ဳိးသား၊ ခါရန္အမ်ဳိးသား၊ ေရဇပ္အမ်ဳိးသား၊ ေတလသာၿမိဳ႔၌ရွိေသာ ဧဒင္အမ်ဳိးသားတုိ႔ကုိ၊ သူတုိ႔၏ဘုရားမ်ားတုိ႔သည္ ကယ္ယူၾကၿပီေလာ၊၊ ၁၃ဟာမတ္ႀကီး၊ အာပဒ္မင္းႀကီးႏွင့္ ေသဖရဝိမ္ၿမိဳ႔၊ ေဟနၿမိဳ႔၊ ဣဝါၿမိဳ႔ကုိစုိးစံေသာမင္းႀကီးတုိ႔သည္ အဘယ္မွာရွိၾကသနည္းဟုမွာလုိက္ေလ၏၊၊

၁၄ထုိမွာစာကုိ ေဟဇကိမင္းသည္ သံတမန္လက္မွခံယူ၍ ၾကည့္ၿပီးလွ်င္၊ ဗိမာန္ေတာ္သုိ႔သြား၍ ထာဝရ ဘုရားေရွ႔ေတာ္၌ ျဖန္႔ထားေလ၏၊၊ ၁၅ထုိအခါ ေဟဇတိမင္းသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႔ေတာ္၌ေလွ်ာက္ဆုိသည္ကား၊ ၁၆ေခရုဗိမ္ေပၚမွာထုိင္ေတာ္မူေသာ၊ ဣသေရလအမ်ဳိး၏ ဘုရားသခင္ေကာင္းကင္ဗုိလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏၊၊ ကုိယ္ေတာ္တပါးတည္းသာလွ်င္၊ ေျမႀကီးေပၚမွာရွိသမွ်ေသာ အတုိင္းတုိင္း အျပည္ျပည္တုိ႔၏ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏၊၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးကုိ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏၊၊ ၁၇အုိထာ ဝရဘုရား၊ နားေတာ္ကုိလွည့္၍ နားေထာင္ေတာ္မူပါ၊၊ အုိထာဝရဘုရား မ်က္စိေတာ္ကုိဖြင့္၍ ၾကည့္ရႈေတာ္မူပါ၊၊ သနာခရိပ္မင္းသည္ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကုိကဲ့ရဲ့၍၊ ေျပာေစေသာစကားအလုံးစုံတုိ႔ကုိ မွတ္ေတာ္မူ ပါ၊၊ ၁၈အုိထာဝရဘုရား၊ အကယ္စင္စစ္အာရႈရိရွင္ဘုရင္တုိ႔သည္ အတုိင္းတုိင္းအျပည္ျပည္တုိ႔ကုိ ဖ်က္ဆီး၍၊ သူတုိ႔၏  ဘုရားမ်ားကုိ မီးထဲသုိ႔ခ်ပစ္ၾကပါၿပီ၊၊ ထုိဘုရားတုိ႔သည္ ဘုရားမဟုတ္၊ လူလက္ျဖင့္လုပ္ေသာ သစ္သားႏွင့္ ေက်ာက္ျဖစ္ ေသာေၾကာင့္၊ ပ်က္စီးျခင္းသုိ႔ေရာက္ၾကပါၿပီ၊၊ ၂ဝအုိအကြၽႏု္ပ္တုိ႔ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ ကုိယ္ေတာ္ထာဝရဘုရား တပါးသာ၊ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္ မူသည္ကိုေျမႀကီးေပၚမွာရွိသမွ်ေသာ တုိင္းႏုိင္ငံတုိ႔သည္ သိမည္အေၾကာင္း၊ အကြၽႏု္ပ္တုိ႔ကုိ ထုိမင္းလက္မွ ယခုကယ္ယူေတာ္မူပါ။ အကြၽႏု္ပ္ေတာင္းပန္ပါသည္ဟု ပဌနာျပဳေလ၏၊၊

၂၁ထုိအခါ အာမုတ္သားေဟရွာယသည္ ေဟဇကိမင္းထံသုိ႔ ေစလႊတ္၍၊ ဣသေရလအမ်ဳိး၏ ဘုရား သခင္ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္သည္ အာရႈရိရွင္ဘုရင္သနခရိပ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ငါ့ေရွ႔မွာ ပဌနာျပဳသည္ျဖစ္၍၊ ၂၂ထုိမင္း၏အမႈမွာ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားဟူမူကား၊ ဇိအုန္သတုိ႔သမီးကညာ သည္ သင့္ကုိ မထီမဲ့ျမင္ျပဳ၍ ျပက္ယယ္၏၊၊ ေယရုရင္လင္သတုိ႔သမီးသည္ သင့္ေနာက္၌ေခါင္းညိတ္၏၊၊ ၂၃သင္သည္ အဘယ္သူကုိ ကဲ့ရဲ့ဆဲေရးသနည္း။ အဘယ္သူကုိေအာ္ဟစ္၍ မ်က္ႏွာေထာင္လႊားသနည္း၊၊ ဣသေရလအမ်ဳိး၏ သန္႔ရွင္းေသာ ဘုရားကုိပင္ ျပဳပါသည္တကား၊၊ ၂၄သင္သည္ ကြၽန္မ်ားအားျဖင့္ ထာဝရဘုရားကုိကဲ့ရဲ့၍၊ ငါသည္ ရထားမ်ားျပားသျဖင့္ ေတာင္ထိပ္သုိ႔၄င္း၊ ေလဗႏုန္ေတာင္အထြဋိ္သုိ႔၄င္း တက္လာၿပီ၊၊ အရပ္ျမင့္ေသာအာရဇ္ပင္ ႏွင့္ အေကာင္းဆုံးေသာ ထင္းရူးပင္ တုိ႔ကုိ ငါခုတ္လွဲၿပီ၊၊ အျမင့္ဆုံးေသာ အရပ္၊ အသီးမ်ားေသာေတာထဲသုိ႔ ငါဝင္ၿပီ၊၊ ၂၅ငါသည္တြင္းတူး၍ေရကုိေသာက္ရၿပီ။ ငါ၏ေျခဘဝါးအားျဖင့္ အဲဂုတၱဳျမစ္လက္ၾကား ေရရွိသမွ်ကုိ ခန္းေျခာက္ေစၿပီဟု သင္ဆုိမိၿပီတကား။ ၂၆ငါသည္ အထက္ကဤအမႈကို စီရင္ေၾကာင္းႏွင့္ ေရွးကာလ၌ ျပဳျပင္ေၾကာင္းကုိ သင္သည္ မၾကားသေလာ၊၊ ယခုမွာလည္း သင္သည္ခုိင္ခံ့ေသာ ၿမိဳ႔တုိ႔ကုိ ဖ်က္ဆီး၍ ေက်ာ္ပုံျဖစ္ေစေသာ သူျဖစ္မည္အေၾကာင္း ငါစီရင္ခန္႔ထားေလၿပီ၊၊ ၂၇ထုိေၾကာင့္၊ ၿမိဳ႔သားတုိ႔သည္ အားနည္းၾက၏၊ မိႈင္ေတြ၍စိတ္ပ်က္လ်က္ရွိၾက၏၊၊ ေတာျမက္ပင္ႏွင့္ စိမ္းေသာစပါးပင္ကဲ့သုိ႔၄င္း၊ အိမ္မိုးေပၚမွာေပါက္ေသာ ျမက္ပင္ႏွင့္၊ မႀကီးမွီညိ‡ဳးႏြမ္းေသာ စပါးပင္ကဲ့သို႔၄င္းျဖစ္ၾက၏။ ၂၈သင္၏ေနထုိင္ျခင္း၊ ထြက္ဝင္ျခင္း၊ ငါ၌အမ်က္ဟုန္းျခင္းတို႔ကုိငါသိ၏၊၊ ၂၉ငါ၌သင္၏အမ်က္ဟုန္းျခင္း၊ ေစာ္ကားျခင္းကို ငါၾကားရေသာေၾကာင့္၊ သင့္ကုိႏွာရႈတ္တပ္၍ ဇက္ခြံ႔ၿပီးမွ၊ သင္လာေသာလမ္းျဖင့္ ျပန္ေစမည္၊၊

၃ဝသင္မွတ္ရေသာ နိမိတ္လကၡဏာဟူမူကား၊ ယခုႏွစ္တြင္ အလုိလိုႀကီးရင့္ေသာအသီးအႏွံကုိ၄င္း၊ ဒုတိယႏွစ္ တြင္ ထုိအတူ ေပါက္ေသာအရာမ်ားကုိ၄င္း သင္တုိ႔သည္ စားရမည္၊၊ တတိယႏွစ္တြင္မ်ဳိးေစ့ကုိကုိႀကဲ၍ စပါးကုိရိတ္ ၾကေလာ့၊၊ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကုိလည္းစုိက္၍ အသီးကုိစားၾကေလာ့၊၊ ၃၁ေဘးလြတ္၍ က်န္ၾကြင္းေသာ ယုဒအမ်ဳိးသား တုိ႔သည္ တဖန္ေအာက္မွာ အျမစ္စြဲ၍၊ အထက္မွာအသီး သီးၾကလိမ့္မည္၊၊ ၃၂က်န္ၾကြင္းေသာသူတုိ႔သည္ ေယရုရွလင္ ၿမိဳ႔ထဲက၄င္း၊ ေဘးလႊတ္ေသာသူတို႔သည္ ဇိအုန္ေတာင္ေပၚက၄င္း၊ ေပၚလာၾကလိမ့္မည္။ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခ အရွင္ထာဝရဘုရားသည္ အလိုေတာ္အားႀကီး၍၊ ထိုအမႈကို စီရင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

၃၃သို႔ျဖစ္၍၊ ထာဝရဘုုရားသည္ အာရႈရွိ ရွင္ဘုရင္ကို ရည္မွတ္၍ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သူသည္ ဤၿမိဳ႔သို႔မဝင္ရ။ ၿမိဳ႔ထဲသို႔ျမွားကို မပစ္ရ။ ၿမိဳ႔ေရွ႔မွာ ဒိုင္းလႊားကို မျပရ။ ၿမိဳ႔ျပင္္မွာ ေျမရုိးကို မဖို႔ရ။  ၃၄လာေသာလမ္းျဖင့္ ျပန္သြားရမည္။ ဤၿမိဳ႔ထဲသို႔မဝင္ရ။ ၃၅ငါသည္ ကိုယ္မ်က္ႏွာကို၄င္း၊ ငါ့ကြၽန္ဒါဝိဒ္၏ မ်က္ႏွာကို ၄င္းေထာက္၍၊ ဤၿမိဳ႔ကို ကယ္တင္ျခင္းငွါ ေစာင့္မမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၃၆ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ထြက္၍၊ အာရႈရိတပ္တြင္ လူတသိန္းရွစ္ေသာင္း ငါးေထာင္တို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေလ၏။ နံနက္ေစာေစာထခ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါ၊ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ အေသေကာင္ ျဖစ္ၾက၏။  ၃၇ အာရႈရိရွင္ဘုရင္ သနာခရိပ္သည္လည္း၊ ထိုအရပ္မွ ထြက္၍ ျပန္သြားၿပီးလွ်င္၊ နိေနေဝၿမိဳ႔၌ ေနေလ၏။ ၃၈ေနာက္တဖန္ သူသည္ မိမိဘုရားနိသရုတ္၏ ဗိမာန္၌ ကိုးကြယ္စဥ္တြင္၊ သားေတာ္ အာျဒေမၼလက္ႏွင့္ ရွေရဇာသည္ ခမည္းေတာ္ကိုထားႏွင့္ သတ္ၿပီးလွ်င္၊ အာရမနိျပည္သို႔ ေျပးၾက၏။ သားေတာ္ဧသရဟဒၵဳန္ သည္လည္း၊ ခမည္း ေတာ္အရာ၌ နန္းထိုင္၏။