ဗ်ာဒိတ္က်မ္း အခန္းၾကီး (၂၁)


၁ေကာင္းကင္သစ္ႏွင့္ ေျမႀကီးသစ္ကိုလည္း ငါျမင္၏။ အဘယ္သို႔နည္းဟူမူကား၊ ေရွးေကာင္းကင္ႏွင့္ ေရွးေျမႀကီးသည္ ေရြ႔သြားၾကၿပီ၊ ထိုအခါမွစ၍ သမုဒၵရာမရွိ။ ၂သန္႔ရွင္းေသာၿမိဳ႔တည္းဟူေသာ ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔သစ္ သည္ မိမိခင္ပြန္းဘို႔ တန္ဆာဆင္ေသာမဂၤလာေဆာင္ သတို႔သမီးကဲ့သို႔ ျပင္ဆင္လ်က္ ဘုရားသခင့္အထံေတာ္၊ ေကာင္းကင္ဘံုမွ ဆင္းသက္သည္ကို ငါျမင္၏။ ၃ေကာင္းကင္မွ ႀကီးေသာအသံကား၊ ဘုရားသခင္၏တဲေတာ္သည္ လူတို႔တြင္ရိွ၏။ လူတို႔ႏွင့္အတူ က်ိန္းဝပ္ေတာ္မူမည္။ သူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏လူ ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ ဘုရားသခင္သည္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သူတို႔ႏွင့္အတူရွိေန၍ သူတို႔၏ဘုရား သခင္ ျဖစ္ေတာ္မူမည္။ ၄ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔၏ မ်က္စိ၌ မ်က္ရည္ရွိသမွ်တို႔ကို သုတ္ေတာ္မူမည္။ ေနာက္တဖန္ေသေဘးမရွိရ။ စိတ္မသာညည္းတြားျခင္း၊ ေအာ္ဟစ္ျခင္း၊ ပင္ပန္းျခင္းလည္းမရွိရ။ အေၾကာင္း မူကား၊ ေရွးျဖစ္ဘူးေသာအရာတို႔သည္ ေရြ႔သြားၾကၿပီ။ ၅ပလႅင္ ေတာ္ေပၚမွာ ထုိင္ေတာ္မူေသာ သူကလည္း၊ ငါသည္ခပ္သိမ္းေသာ အရာတို႔ကုိ အသစ္ဖန္ဆင္းသည္ဟု မိန္႔ေတာ္ မူ၏။ တဖန္တံု၊ ေရးထားေလာ့။ ဤစကားသည္ သစၥာစကား၊ ဟုတ္မွန္ေသာစကားျဖစ္၏ ဟူ၍၄င္း၊ ၆အမႈၿပီးၿပီ။ ငါသည္အာလာဖျဖစ္၏။ ၾသေမဃလည္းျဖစ္၏။ အစႏွင့္အဆံုးလည္းျဖစ္၏။ ေရငတ္ေသာသူအား အသက္စမ္းေရကို အဘုိးမယူဘဲ ငါေပးမည္။ ၇ေအာင္ျမင္ေသာသူသည္ ဤအရာတို႔ကိုအေမြခံရလိမ့္မည္။ ငါသည္သူ၏ ဘုရားသခင္ ျဖစ္မည္။ သူသည္လည္းငါ၏ သားျဖစ္လိမ့္မည္။ ၈ေၾကာက္တတ္ေသာသူ၊ မယံုၾကည္ေသာသူ၊ စက္ဆုပ္ ရြံရွာဘြယ္ေသာသူ၊ လူအသက္ကိုသတ္ေသာသူ၊ မတရားေသာေမထုန္၌ မွီဝဲေသာသူ၊ ျပဳစားတတ္ေသာသူ၊ ရုပ္တုကိုကိုးကြယ္ေသာသူ၊ သစၥာပ်က္ေသာသူအေပါင္းတုိ႔မူကား၊ ဒုတိယေသျခင္း တည္းဟူ ေသာကန္႔ႏွင့္ ေလာင္ေသာမီးအိုင္ထဲ၌ မိမိတို႔အဘုိကိုရၾကလိမ့္မည္ ဟူ၍၄င္း ငါ့အားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

၉ေနာက္ဆံုးေသာ ေဘးဒဏ္ ခုနစ္ပါးႏွင့္ျပည့္စံုေသာ ဖလားခုနစ္လံုးကို ေဆာင္ေသာေကာင္း ကင္တမန္ ခုနစ္ပါးတြင္ တပါးသည္လာၿပီးလွ်င္၊ ငါ့ကိုႏႈတ္ဆက္၍၊ လာခဲ့ပါ။ သုိးသငယ္၏ခင္ပြန္းတည္း ဟူေသာ မဂၤလာေဆာင္ သတိုးသမီးကိုငါျပမည္ဟု ေျပာဆိုလ်က္၊ ၁ဝႀကီးျမင့္ေသာ ေတာင္သို႔ဝိညာဥ္ေတာ္ အားျဖင့္ငါ့ကို ေဆာင္သြား၍ သန္႔ရွင္းေသာေယရုရွလင္ၿမိဳ႔သည္ ဘုရားသခင္၏ ဘုန္းေတာ္ႏွင့္ျပည့္စံုလ်က္၊  ဘုရားသခင့္ အထံေတာ္၊ ေကာင္းကင္ဘံုမွဆင္းသက္သည္ကိုငါ့အားျပေလ၏။ ၁၁ထုိၿမိဳ႔၏ အေရာင္အဝါသည္၊ ေက်ာက္သလင္းနဂါးသဲြ႔ ကဲ့သို႔၊ အျမတ္ဆံုးေသာေက်ာက္မ်က္မြန္ႏွင့္တူ၏။ ၁၂-၁၃ႀကီးျမင့္ေသာ ၿမိဳ႔ရုိးလည္း ရွိ၏။ အေရွ႔ဘက္၌ တံခါးသံုးေပါက္၊ ေျမာက္ဘက္၌သံုးေပါက္၊ ေတာင္ဘက္၌သံုးေပါက္၊ အေနာက္ဘက္၌ သုံးေပါက္၊ တံခါးတဆယ္ႏွစ္ေပါက္ ရွိ၏၊ ထိုတံခါးတဆယ္ႏွစ္ေပါက္၌ ေကာင္းကင္တမန္ တဆယ္ႏွစ္ပါးရွိ၏၊ ဣသေရလအမ်ိဳးတဆယ္ႏွစ္မ်ိဳး၏ နာမတို႔သည္ ထိုတံခါးေပၚ၌ ေရးထားလ်က္ရွိ၏။ ၁၄ၿမိဳ႔ရိုးအျမစ္သည္ တဆယ္ႏွစ္ထပ္ရွိ၏။ သိုးသငယ္၏ တမန္ေတာ္တဆယ္ႏွစ္ပါး၏ နာမတို႔သည္ ၿမိဳ႔ရိုးအျမစ္ေပၚ၌ ေရးထား လ်က္ရွိၾက၏။

၁၅ငါႏွင့္စကားေျပာေသာသူသည္၊ ၿမိဳ႔ကို၄င္း၊ တံခါးတို႔ကို၄င္း၊ ၿမိဳ႔ရိုးကို၄င္း တိုင္းျခင္းငွါ တိုင္းစရာ ေရႊက်ဴလံုး ပါ၏။ ၁၆ၿမိဳ႔သည္ စတုရန္းေလးေထာင့္ျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ က်ဴလံုးႏွင့္ၿမိဳ႔ကိုတိုင္း၍ ၿမိဳ႔၏အနံ၊ အလ်ား၊ အျမင့္၊ ယူဇနာတရာႏွစ္စီရွိ၏။ ၿမိဳ႔ရိုးထုကိုတိုင္း၍၊ လူအေတာင္ကဲ့သို႔ေသာ ေကာင္းကင္တမန္ အေတာင္အားျဖင့္၊ တရာေလးဆယ္ေလးေတာင္ရွိ၏။ ၁၈ၿမိဳ႔ရိုးကိုယ္သည္ နဂါးသြဲ႔ေက်ာက္ျဖစ္၏။ ၿမိဳ႔သည္ လည္း ၾကည္လင္ေသာဖန္ႏွင့္ တူေသာေရႊစင္ျဖစ္၏။ ၁၉ၿမိဳ႔ရိုးအျမစ္တို႔သည္ ေက်ာက္ျမတ္အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ျပည့္စံုၾက၏။ ပထမအျမစ္ကား နဂါးသြဲ႔ ျဖစ္၏။ ဒုတိယအျမစ္ကား နီလာ၊ တတိယအျမစ္ကား မဟူရာ၊ စတုတၳအျမစ္ကားျမ၊ ၂ဝပဥၥမအျမစ္ကားေၾကာင္၊ ဆဌမအျမစ္ကား ေက်ာက္နီ၊ သတၱမအျမစ္ကား ခရုသုလိတ္၊ အဌမအျမစ္ကား မ်က္ရြဲ၊ နဝမအျမစ္ကား ဥႆဖရား၊ ဒသမအျမစ္ကား ခရုသုျပတ္၊ ဧကဒသမ အျမစ္ကား ဝါကိသု၊ ဒြါဒသမအျမစ္ကား ေဂၚမုတ္ျဖစ္သတည္း။ ၂၁တံခါးရြက္ တဆယ္ႏွစ္ရြက္အသီးသီး တို႔သည္ ပုလဲတျပားစီျဖင့္ၿပီး၍ ပုလဲတဆယ္ႏွစ္ျပားျဖစ္ၾက၏။ ၿမိဳ႔လမ္းမသည္ ၾကည္လင္ ေသာဖန္ကဲ့ သို႔ေသာ ေရႊစင္ျဖစ္၏။ ၂၂ၿမိဳ႔ထဲ၌ ဗိမာေတာ္ကို ငါမျမင္။ အေၾကာင္းမူကား၊ အနႏၱတန္ခိုးႏွင့္ ျပည့္စံု ေတာ္မူေသာ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္ႏွင့္ သိုးသငယ္သည္ ထိုၿမိဳ႔၏ဗိမာန္ေတာ္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ၂၃ထိုၿမိဳ႔သည္ ေန၏အေရာင္၊ လ၏အေရာင္ကိုအလိုမရွိ၊ အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္၏ဘုန္ေတာ္သည္ ထိုၿမိဳ႔ကိုလင္း ေစ၏။ သိုးသငယ္သည္လည္း ထိုၿမိဳ႔၏ဆီမီးျဖစ္၏။ ၂၄လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ ထိုၿမိဳ႔၏အလင္းကိုအမွီျပဳ၍ သြားလာၾကလိမ့္မည္။ ေလာကီရွင္ဘုရင္တို႔သည္လည္း မိမိတို႔ဘုန္းအသေရကို ထိုၿမိဳ႔ထဲသို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾက လိမ့္မည္။ ၂၅ၿမိဳ႔တံခါးတို႔ကို ေန႔အခ်ိန္၌ အလ်င္းမပိတ္တတ္။ ညဥ့္မူကားမရွိ။ ၂၆လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ မိမိတို႔ဘုန္းအသေရကို ထိုၿမိဳ႔ထဲသို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾကလိမ့္မည္။ ၂၇ညစ္ညဴးေသာအရာ၊ စက္ဆုပ္ဘြယ္ေသာအရာ၊ သစၥာပ်က္ေသာအရာ တစံုတခုမွ်မဝင္ရ ဘဲ၊ သိုးသငယ္၏ အသက္စာေစာင္၌ စာရင္းဝင္ေသာသူတို႔သာလွ်င္ ဝင္ရ၏။