ဗ်ာဒိတ္က်မ္း အခန္းၾကီး (၁၅)


၁တဖန္တံု၊ ဘုရားသခင္၏အမ်က္ေတာ္ကို ၿပီးစီးေစေသာ ေနာက္ဆံုးေဘးဒဏ္ခုနစ္ပါးရွိေသာ ေကာင္းကင္ တမန္ခုနစ္ပါးတည္း ဟူေသာ ေကာင္းကင္၌အံ့ဘြယ္ေသာ နိမိတ္ႀကီးအျခားတပါးကို ငါျမင္ရ၏။ ၂မီးႏွင့္ေရာေသာ ဖန္ေရကန္ကဲ့သို႔ ရွိသည္ကိုလည္း ျမင္ရ၏။ သားရဲႏွင့္၄င္း၊ သူ၏ရုပ္တုႏွင့္၄င္း၊ သူ၏နာမအေရအတြက္ႏွင့္၄င္း၊ လြတ္၍ေအာင္ျမင္ေသာသူတို႔သည္၊ ဘုရားသခင္၏ ေစာင္းေတာ္တို႔ကို ကိုင္လ်က္၊ ဖန္ေရကန္နားမွာ ရပ္ေနၾကသည္ကို ျမင္ရ၏။ ၃ထိုသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ကြၽန္ ေမာေရွ၏ သီခ်င္းႏွင့္ သိုးသငယ္၏သီခ်င္းကိုသီ၍ အနႏၱတန္ခိုးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏အျပဳအမူတို႔သည္ ေကာင္းျမတ္၍ အံ့ၾသဘြယ္ျဖစ္ၾကပါ၏။ လူမ်ိဳးတို႔၏ဘုရင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏ အက်င့္ဓေလ့တို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ဟုတ္မွန္ၾကပါ၏။ ၄အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ၾကာက္ရြံ႔ဘဲ၊ နာမေတာ္ကို မခ်ီးမြမ္းဘဲ အဘယ္သူေနရပါအံ့နည္း၊ ကိုယ္ေတာ္တပါးတည္းသာလွ်င္ သန္႔ရွင္းေတာ္မူ၏။ တရားသျဖင့္စီရင္ေတာ္မူျခင္းအရာတို႔သည္ ထင္ရွားသည္ျဖစ္၍၊ လူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ လာ၍ ေရွ႔ေတာ္၌ ကိုးကြယ္ၾကပါလိမ့္မည္ဟု ေလွ်ာက္ဆိုၾက၏။

၅ထိုေနာက္ ငါၾကည့္လွ်င္၊ ေကာင္းကင္ဘံု၌ သက္ေသခံေတာ္မူခ်က္ ဌာပနာရာတဲေတာ္ရွိေသာ ဗိမာန္ေတာ္ ကိုဖြင့္ထားၿပီ။ ၆ေဘးဒဏ္ခုနစ္ပါးရွိေသာ ေကာင္းကင္တမန္ခုနစ္ပါးတို႔သည္ စင္ၾကယ္ေျပာင္ လက္ေသာ ပိုက္ဆန္ အဝတ္ကိုဝတ္လ်က္၊ ရင္၌ေရႊရင္စည္းကိုစည္းလ်က္ ဗိမာန္ေတာ္ထဲက ထြက္လာၾက၏။ ၇သတၱဝါေလးပါးတြင္ တပါးသည္ ကမၻာအဆက္ဆက္ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္ ႏွင့္ျပည့္ေသာေရႊဖလား ခုနစ္လံုးကို ေကာင္းကင္တမန္ခုနစ္ပါးတို႔အား ေပး၏။ ၈ဘုရားသခင္၏ ဘုန္းတန္ခိုးအာႏုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင့္၊ ဗိမာန္ေတာ္သည္ မီးခုိးႏွင့္ျပည့္စံု၍ ေကာင္းကင္တမန္ခုနစ္ပါး၏ ေဘးဒဏ္ခုနစ္ပါး မကုန္မီတိုင္ေအာင္ ဗိမာန္ေတာ္ ထဲသို႔ အဘယ္သူမွ်မဝင္ႏိုင္။