မာကု အခန္းၾကီး (၇)


၁ထိုအခါ ဖာရိရွဲတို႔ႏွင့္ ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔မွေရာက္လာေသာ က်မ္းျပဳဆရာအခ်ိဳ႔တို႔သည္ အထံေတာ္၌ စုေဝး၍၊ ၂တပည့္ေတာ္အခ်ိဳ႔တို႔သည္ ညစ္ညဴးေသာလက္တည္းဟူေသာ ေရမေဆးေသာလက္ႏွင့္ အစာစား သည္ကိုျမင္လွ်င္ အျပစ္တင္ၾက၏။ ၃အေၾကာင္းမူကား၊ ေရွးလူေဟာင္းတို႔မွ ဆက္ဆံေသာနည္းဥပေဒသကို ခံယူေသာဖာရိရွဲမွစ၍ ယုဒလူအေပါင္းတို႔သည္ လက္ဆုပ္မေဆးဘဲ အစာကိုစားေလ့မရွိ။ ၄ေစ်းမွျပန္လာေသာ အခါ၌လည္း ေဆးျခင္း မျပဳဘဲစားေလ့မရွိ။ ထိုမွတပါး၊ ခြက္၊ ဖလား၊ ေၾကးဝါပုကန္၊ ခုတင္တို႔ ေဆးျခင္းမွစ၍ အျခားေသာထံုးတမ္းမ်ားကို ခံယူ၍က်င့္ေလ့ရွိ၏။ ၅ထိုအခါ ဖာရိရွဲတို႔ႏွင့္ က်မ္းျပဳဆရာတို႔က၊ ေရွးလူေဟာင္းတို႔မွ ဆက္ခံေသာနည္းဥပေဒသကို ကိုယ္ေတာ္၏တပည့္တို႔သည္ မက်င့္ဘဲလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ညစ္ညဴးေသာ လက္ႏွင့္အစာစားၾကပါသနည္းဟု ေမးေလွ်ာက္ၾကလွ်င္၊ ကိုယ္ေတာ္က၊ က်မ္းစာလာသည္အတိုင္း၊ ၆ေဟရွယသည္ လွ်ိဳ႔ဝွက္ေသာသင္တို႔ကို ရည္မွတ္လ်က္၊ ဤလူမ်ိဳးသည္ ႏႈတ္ခမ္းႏွင့္ငါ့ကိုရိုေသၾက၏။ စိတ္ႏွလံုးမူကား ငါႏွင့္ေဝးလွ၏။ ၇လူတို႔စီရင္ေသာ ပညတ္တို႔ကို သြန္သင္၍နည္းဥပေဒသေပးလ်က္ပင္၊ ငါ့ကိုအခ်ည္းအႏွီး ကိုးကြယ္ၾက၏ဟု၊ ေနာက္ျဖစ္ လတံ့ေသာအရာကို ေလ်ာက္ပတ္စြာေဟာခဲ့ၿပီ။ ၈အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ ပညတ္ေတာ္ကို ပယ္၍ ခြက္ဖလားေဆးျခင္းတည္းဟူေသာ လူတို႔မွဆက္ခံေသာ နည္းဥပေဒသကို ကိုခံယူလ်က္၊ ထိုသို႔ေသာ အျခားအက်င့္အေလ့မ်ားတို႔ကို က်င့္ေလ့ရွိၾက၏။ ၉သင္တို႔သည္ အဆက္ဆက္ခံ ေသာနည္းဥပေဒသကို က်င့္ရေသာအခြင့္ရွိေစျခင္းငွါ၊ ဘုရားသခင္၏ပညတ္ေတာ္ကို ေလ်ာက္ပတ္စြာ ပယ္ၾကသည္တကား။ ၁ဝေမာေရွ၏ ပညတ္ကား၊ မိဘကိုရိုေသစြာျပဳေလာ့။ အၾကင္သူသည္ မိဘကို ႏႈတ္ျဖင့္ ျပစ္မွား၏၊ ထိုသူသည္ အေသသတ္ျခင္းကိုခံေစဟု လာသတည္း။ ၁၁သင္တို႔မူကား၊ အၾကင္သူသည္ ကိုယ့္မိဘကို သင္တို႔ အသံုးရႏိုင္သမွ်ေသာ ငါ၏ဥစၥာသည္ အလွဴဝတၳဳတည္းဟူေသာ ေကာ္ဘန္ျဖစ္ေစဟုဆို၏၊ ၁၂ထိုသူသည္ မိဘဝတ္ကို အလွ်င္းမျပဳရဟု ျမစ္တား၍၊ ၁၃မိမိတို႔အဆက္ဆက္ခံေသာနည္းဥပေဒသအားျဖင့္ ဘုရားသခင္၏ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ကို ပယ္ၾက၏။ ထိုသို႔ေသာအက်င့္အေလ့မ်ားတို႔ကို သင္တို႔သည္ က်င့္ေလ့ရွိၾကသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၁၄ထိုအခါ လူအစုအေဝးအေပါင္းကို အထံေတာ္သို႔ေခၚ၍၊ သင္တို႔ရွိသမွ်သည္ နားေထာင္နားလည္ ၾကေလာ့။ ၁၅လူျပင္မွလာ၍ လူအတြင္းသို႔ဝင္လ်က္၊ လူကိုညစ္ညဴးေစႏိုင္ေသာအရာတစံုတခုမွ်မရွိ။ လူအတြင္းမွ ထြက္ေသာ အရာသည္ လူကိုညစ္ညဴးေစေသာအရာျဖစ္၏။ ၁၆ၾကားစရာနားရွိေသာသူမည္သည္ကား ၾကားပါေစဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၁၇လူအစုအေဝးရွိရာမွ ၾကြ၍ အိမ္သို႔ဝင္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္၊ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုဥပမာကို ေမးျမန္းၾက၏။ ၁၈ကိုယ္ေတာ္ကလည္း၊ သင္တို႔သည္ဤမွ်ေလာက္ပညာမဲ့လ်က္ ေနသေလာ။ လူျပင္မွလာ၍ လူအတြင္း သို႔ဝင္သမွ်သည္ ႏွလံုးထဲသို႔မဝင္။ ၁၉ဝမ္းထဲသို႔ဝင္၍ အစာရွိသမွ်ကို သန္႔ရွင္းေစသျဖင့္ ေရအိမ္တြင္ ဆင္းသြား ေသာေၾကာင့္၊ လူကိုမညစ္ညဴးေစႏိုင္သည္ကို နားမလည္ၾကသေလာ။ ၂ဝလူအတြင္းမွ ထြက္ေသာ အရာမူကား၊ လူကိုညစ္ညဴးေစေသာအရာျဖစ္၏။ ၂၁လူအတြင္းႏွလံုးထဲက မေကာင္းေသာ ႀကံစည္ျခင္း၊ သူ႔မယားကိုျပစ္မွားျခင္း၊ မိန္းမလြတ္ႏွင့္မွားယြင္းျခင္း၊ လူအသက္ကိုသတ္ျခင္း၊ ၂၂သူ႔ဥစၥာကို ခိုးျခင္း၊ ေလာဘလြန္က်ဴးျခင္း၊ မနာလိုျခင္း၊ လွည့္စားျခင္း၊ ညစ္ညဴးျခင္း၊ ျငဴစူျခင္း၊ သူ႔အသေရကိုဖ်က္ျခင္း၊ ေထာင္လႊားေစာ္ကားျခင္း၊ လွ်ပ္ေပၚျခင္း၊ ၂၃ဤဆိုးညစ္ေသာအရာမ်ားတို႔သည္ အတြင္းမွထြက္လာ၍ လူကိုညစ္ညဴးေစၾကသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၂၄ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုအရပ္မွထ၍ တုရုၿမိဳ႔ႏွင့္ ဇိဒုန္ၿမိဳ႔၏ ေက်းလက္သို႔ၾကြေတာ္မူၿပီးလွ်င္ အိမ္သို႔ ဝင္၍ အဘယ္သူမွ်မသိေစျခင္းငွါ အလိုေတာ္ရွိေသာ္လည္း ပုန္းေရွာင္၍ေနေတာ္မမူႏိုင္။ ၂၅အေၾကာင္းမူကား၊ ညစ္ညဴးေသာနတ္စြဲေသာမိန္းမငယ္၏ အမိသည္ သိတင္းေတာ္ကိုၾကားသျဖင့္၊ လာ၍ေျခရင္းေတာ္၌ ျပပ္ဝပ္လ်က္၊ ၂၆မိမိသမီးထဲက နတ္ဆိုးကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ေလ၏။ ထိုမိန္းမကား၊ ေဟလသအမ်ိဳး၊ ရႈရိဖိနိတ္ ျပည္သူျဖစ္သတည္း။ ၂၇ေယရႈကလည္း၊ ေရွ႔ဦးစြာသားမ်ားကိုဝစြာ ေကြၽးပါရေစ။ သား၏အစာကိုယူ၍ ေခြးအားမေပးမခ်အပ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၂၈မိန္းမကလည္း မွန္ပါ၏သခင္။ ေခြးမည္သည္ကား၊ သားတို႔၏ စားႏုပ္စားေပါက္ကို စားပြဲေအာက္၌ စားၿမဲထံုးစံရွိပါသည္ဟု ျပန္၍ေလွ်ာက္လွ်င္၊ ၂၉ကိုယ္ေတာ္က၊ ထိုစကားေၾကာင့္ သင္သြားေလာ့။ နတ္ဆိုးသည္ သင္၏သမီးထဲမွ ထြက္သြားၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၃ဝထိုမိန္းမသည္ မိမိအိမ္သို႔ျပန္၍ နတ္ဆိုးထြက္သြားသည္ကို၄င္း၊ သမီးသည္အိပ္ယာ၌အိပ္လ်က္ရွ္ိသည္ကို၄င္း ေတြ႔၏။

၃၁တဖန္ ကိုယ္ေတာ္သည္ တုရုၿမိဳ႔ႏွင့္ဇိဒုန္ၿမိဳ႔၏ေက်းလက္မွထြက္၍ ေဒကာေပါလိျပည္နယ္ကို ေရွာက္သြားသျဖင့္၊ ဂါလိလဲအိုင္သို႔ေရာက္ေတာ္မူ၏။ ၃၂ထိုအခါ နားပင္း၍ စကားအေသာသူတေယာက္ကို အထံေတာ္သို႔ေဆာင္ခဲ့၍၊ သူ႔အေပၚမွာလက္ေတာ္ကိုတင္ပါမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ၾက၏။ ၃၃ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုသူကို လူအစုအေဝးထဲက ေခၚ၍၊ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္သို႔သြားၿပီးလွ်င္ လက္ညွိဳးေတာ္ကို သူ၏နားေပါက္၌ သြင္းေတာ္မူ၏။ တံေထြးႏွင့္ေထြး၍ သူ၏လွ်ာကိုလည္း တို႔ေတာ္မူ၏။ ၃၄ထိုေနာက္ ေကာင္းကင္သို႔ၾကည့္ေမွ်ာ္၍ ညီးတြားသံကိုျပဳလ်က္၊ ဧဖသ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ အနက္ကား၊ ပြင့္ေစဟု ဆိုလို သတည္း။ ၃၅ထိုခဏျခင္းတြင္ သူသည္နားပြင့္ျခင္း၊ လွ်ာေၾကာလြတ္ျခင္းရွိသျဖင့္ စကားၿပီၿပီေျပာႏိုင္၏။ ၃၆ထိုအေၾကာင္းကို အဘယ္သူအားမွ် မေျပာေစျခင္းငွါ သူတို႔ကိုပညတ္ေတာ္မူ၏။ ပညတ္ေတာ္မူေသာ္လည္း သူတို႔သည္ သာ၍အလြန္ သိတင္းၾကား ေျပာၾက၏။ ၃၇အတိုင္းထက္အလြန္မိန္းေမာေတြေဝလ်က္ရွိ၍၊ သူသည္ အလံုးစံုတို႔ကို ေလ်ာက္ပတ္စြာျပဳေတာ္မူၿပီ။ နားပင္းေသာသူတို႔ကို ၾကားေစေတာ္မူသည္ အေသာသူတို႔ကို စကားေျပာ ေစေတာ္မူၿပီဟု ဆိုၾက၏။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s