လုကာ အခန္းၾကီး (၂၀)


၁တေန႔သ၌ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဗိမာန္ေတာ္တြင္ လူမ်ားကို ဆံုးမၾသဝါဒေပး၍ ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာေတာ္မူစဥ္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာ၊ လူအႀကီးအကဲတို႔သည္ လာ၍၊ ၂ကိုယ္ေတာ္သည္ ဤအမႈမ်ားကို အဘယ္အခြင့္ႏွင့္ျပဳသည္ကို၄င္း၊ ထိုအခြင့္ကို အဘယ္သူေပးသည္ကို၄င္း၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား ေျပာပါဟုဆိုၾကေသာ္၊ ၃ကိုယ္ေတာ္က၊ ငါသည္ တစံုတခုကိုေမးဦးမည္။ သင္တို႔ေျဖၾကေလာ့။ ၄ေယာဟန္၏ ဗတၱိဇံ တရားသည္ ဘုရားကျဖစ္သေလာ။ လူကျဖစ္သေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။ ၅ထိုသူတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းဆင္ျခင္၍၊ ဘုရားကျဖစ္သည္ဟု ငါတို႔ေျဖလွ်င္၊ သင္တို႔သည္ ေယာဟန္ကိုအဘယ္ေၾကာင့္ မယံုသနည္းဟု သူေမးေလဦးမည္။ လူကျဖစ္သည္ဟု ငါတို႔ေျဖလွ်င္၊ ၆ေယာဟန္သည္ ပေရာဖက္ျဖစ္သည္ကို လူအေပါင္းတို႔သည္ ယံုသျဖင့္ ငါတို႔ကို ေက်ာက္ခဲႏွင့္ ပစ္ၾကလိမ့္မည္ဟု အခ်င္းခ်င္းဆင္ျခင္ၿပီးမွ၊ ၇အဘယ္ကျဖစ္သည္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔မသိပါဟု ျပန္ေျပာၾက၏။ ၈ေယရႈကလည္း၊ ထိုအတူ ဤအမႈမ်ားကို အဘယ္အခြင့္ႏွင့္ငါျပဳသည္ကို ငါမေျပာဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၉ထိုအခါ ပရိတ္သတ္တို႔အား မိန္႔ေတာ္မူေသာ ဥပမာကား၊ လူတဦးသည္ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကို စိုက္ပ်ိဳးၿပီးမွ လုပ္ေဆာင္ေသာသူတို႔အား ဥယ်ာဥ္ကိုငွား၍ အျခားေသာျပည္သို႔ၾကာျမင့္စြာ သြားေန၏။ ၁ဝကာလအခ်ိန္တန္လွ်င္၊ လုပ္ေဆာင္ေသာသူတို႔သည္၊ စပ်စ္သီးအခ်ိဳ႔ကို ေပးေစျခင္းငွါ ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္ ငယ္သားကိုေစလႊတ္ေလ၏။ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔သည္ ငယ္သားကို ရုိက္၍လက္ခ်ည္းလႊတ္လုိက္ၾက၏။ ၁၁ေနာက္တဖန္ အျခားေသာငယ္သားကို ေစလႊတ္ျပန္လွ်င္၊ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔သည္ သူ႔ကိုရုိက္၍ အရွက္ခဲြၿပီးမွ လက္ခ်ည္းလႊတ္လုိက္ၾက၏။ ၁၂ေနာက္တဖန္ အျခားေသာငယ္သားကို ေစလႊတ္ျပန္လွ်င္၊ သူ႔ကိုဒဏ္ရာ ေပၚေအာင္နာက်င္စြာရုိက္၍ ႏွင္ထုတ္ၾက၏။ ၁၃ထုိအခါ ဥယ်ာဥ္ရွင္က၊ ငါသည္ အဘယ္သို႔ျပဳရမည္နည္း။ ငါ၏ ခ်စ္သားကိုငါေစလႊတ္မည္။ ထိုသူတို႔သည္ ငါ့သားကိုျမင္လွ်င္ အားနာေကာင္း အားနာၾကလိမ့္မည္ဟု ဆုိ၏။ ၁၄ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔သည္သားကိုျမင္လွ်င္၊ ဤသူသည္အေမြခံျဖစ္၏။ လာၾက။ သူ႔ကိုသတ္ၾကကုန္အံ့။ ထုိသို႔သူ၏ အေမြဥစၥာကိုငါတို႔ရၾကလိမ့္မည္ဟု အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္ၿပီးမွ၊ ၁၅ဥယ်ာဥ္ရွင္၏ သားကို ဥယ်ာဥ္ျပင္သို႔ထုတ္၍သတ္ပစ္ၾက၏။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္တို႔ကို အဘယ္သို႔ျပဳ မည္နည္း။ ၁၆ဥယ်ာဥ္ရွင္သည္လာ၍ ထုိသူတို႔ကိုသုတ္သင္ပယ္ရွင္းၿပီးမွ ထုိဥယ်ာဥ္ကို အျခားေသာ သူတို႔အား ေပးလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ပရိသတ္တို႔သည္ ၾကားလွ်င္ ထုိသို႔မျဖစ္ပါေစႏွင့္ ဟုေလွ်ာက္ၾကေသာ္၊ ၁၇ကိုယ္ေတာ္သည္ ထုိသူတို႔ကို ၾကည့္ရႈ၍၊ တုိက္ကို တည္လုပ္ေသာသူမ်ား ပယ္ထားေသာ ေက်ာက္သည္ ေနာက္တဖန္ တိုက္ေထာင့္အထြဋိ္ဖ်ားသို႔ ေရာက္ျပန္၏ ဟူေသာက်မ္း စာခ်က္သည္ အဘယ္သို႔ ဆိုလိုသနည္း။ ၁၈အၾကင္သူသည္ ထုိေက်ာက္ေပၚသုိ႔က်၏။ ထုိသူသည္က်ဳိးလတံ့။ အၾကင္သူ၏အေပၚသို႔ ထုိေက်ာက္သည္က်၏။ ထုိသူသည္ညက္ညက္ေၾကလတံ့ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၁၉ထုိအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ မိမိတို႔ကိုရည္ေဆာင္၍ ထုိဥပမာစကားကို ေဟာေျပာ ေတာ္မူသည္ကို သိေသာေၾကာင့္၊ ကိုယ္ေတာ္ကိုဘမ္းဆီးျခင္းငွါ ရွာႀကံၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း လူအမ်ားကို ေၾကာက္၍ ေနရၾက၏။

၂ဝထုိအခါ ဖာရိရွဲတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေခ်ာင္းေျမာင္းလ်က္ စကားေတာ္၌ အျပစ္ကိုရွာ၍ ၿမိဳ႔ဝန္မင္း လက္သို႔ အပ္ႏွံေသာ အခြင့္ကိုရျခင္းငွါ၊ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ေယာင္ေဆာင္ေသာ သူလွ်ိဳ႔တို႔ကို အထံေတာ္သို႔ ေစလႊတ္ၾက၏။ ၂၁ထုိသူလွ်ဳိတို႔က၊ အရွင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ လူမ်က္ႏွာကိုမေထာက္ဘဲ ေျဖာင့္မတ္စြာဆံုးမၾသဝါဒ ေပး၍၊ ဘုရားသခင္၏တရားလမ္းကို ဟုတ္မွန္စြာျပေတာ္မူသည္ကို အကြၽႏု္ပ္တို႔ သိၾကပါ၏။ ၂၂အကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ကဲသာဘုရင္အား အခြန္ကိုဆက္အပ္သေလာ။ မဆက္အပ္သေလာ ဟုေမးေလွ်ာက္ၾက၏။ ၂၃ကိုယ္ေတာ္သည္ ထုိသူတို႔၏ ပရိယယ္ကို သိမွတ္ေတာ္မူလွ်င္၊ သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုအဘယ္ေၾကာင့္ စံုစမ္းေႏွာင့္ရွက္ၾကသနည္း။ ၂၄ေဒနာရိတျပားကိုျပပါ။ အဘယ္သူ၏ပံု၊ အဘယ္သူ၏ လိပ္စာပါသနည္းဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္၊ ကဲသာဘုရင္၏ပံု၊ လိပ္စာပါ ပါသည္ဟု ေလွ်ာက္ၾကေသာ္၊ ၂၅ကုိယ္ေတာ္က၊ ကဲသာဘုရင္၏ ဥစၥာကို ကဲသာဘုရင္အားဆက္ေပး ၾကေလာ့။ ဘုရားသခင္၏ ဥစၥာကိုကား၊ ဘုရားသခင္အားဆက္ေပးၾကေလာ့ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၂၆ထုိသူတို႔သည္ လူမ်ားေရွ႔တြင္ စကားေတာ္၌ အျပစ္မေတြ႔ႏုိင္သျဖင့္ ျပန္ေျပာေတာ္မူေသာစကားကို အံ့ၾသ၍ တိတ္ဆိတ္စြာေနၾက၏။

၂၇ထေျမာက္ရွင္ျပန္ျခင္းမရွိဟု ျငင္းခံုတတ္ေသာ ဇဒၵဳကဲအခ်ိဳ႔သည္လည္း အထံေတာ္သို႔ခ်ဥ္းကပ္၍၊ ၂၈အရွင္ဘုရား၊ မယားရွိသာသူသည္ သားမရွိဘဲေသလွ်င္၊ သူ၏မယားကို သူ႔ညီသိမ္းယူ၍ အစ္ကိုအမ်ိဳး မျပတ္ ဆက္ႏႊယ္ေစဟု အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား ေမာေရွစီရင္ပါၿပီ။ ၂၉ညီအစ္ကို ခုနစ္ေယာက္ရွိပါ၏။ အစ္ကိုအႀကီး သည္ မိန္းမႏွင့္စံုဘက္၍ သားမရွိဘဲေသလွ်င္၊ ၃ဝသူ၏မယားကို သူ႔ညီအႀကီးသိမ္းယူ၍ သားမရွိဘဲေသျပန္ ေလ၏။ ၃၁ထိုအတူ တတိယသူမွစ၍ တေယာက္ေနာက္တေယာက္ ခုနစ္ေယာက္ေသာညီအစ္ကိုတို႔သည္ ထုိမိန္းမကို သိမ္းယူ၍ သားကိုမက်န္ရစ္ေစဘဲေသၾက၏။ ၃၂ေနာက္ဆံုး၌ မိန္းမသည္လည္းေသေလ၏။ ၃၃သို႔ျဖစ္၍ ထေျမာက္ရာကာလ၌ ထိုမိန္းမသည္ အဘယ္သူ၏မယားျဖစ္ရပါမည္နည္း။ ထိုသူခုနစ္ေယာက္ တို႔သည္ ထိုမိန္းမႏွင့္စံုဘက္ၾကၿပီဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

၃၄ေယရႈကလည္း၊ ယခုဘဝသားတို႔သည္ စံုဘက္ျခင္း၊ ထိမ္းျမားေပးစားျခင္းကို ျပဳတတ္ၾက၏။ ၃၅ေနာင္ဘဝကို၄င္း၊ ေသျခင္းမွထေျမာက္ျခင္းကို၄င္း ရထိုက္သည္ဟု မွတ္ေတာ္မူျခင္းကိုခံရေသာသူတို႔သည္ စံုဘက္ျခင္း၊ ထိမ္းျမားေပးစားျခင္းကို မျပဳတတ္ၾက။ ၃၆ေသျခင္းႏွင့္အစဥ္ကင္းလြတ္၍ ေကာင္းကင္တမန္ကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္သာမက၊ ထေျမာက္ျခင္း၏ သားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဘုရားသခင္၏သားျဖစ္ၾက၏။ ၃၇ထိုမွတပါး၊ ေမာေရွသည္ ထာဝရဘုရားကို အာျဗဟံ၏ဘုရား၊ ဣဇာက္၏ဘုရား၊ ယာကုပ္၏ဘုရားဟု ခ်ံဳခဏ္း၌ေခၚေဝၚ ေသာအခါ ေသလြန္ ေသာသူတို႔သည္ ထေျမာက္ေၾကာင္းကို ေဘာ္ျပခဲၿပီ။ ၃၈ဘုရားသခင္သည္ ေသေနေသာသူတို႔၏ ဘုရားမဟုတ္၊ အသက္ရွင္ေသာသူတို႔၏ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ဘုရားသခင္၌ အသက္ရွင္ၾကသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၃၉က်မ္းျပဳဆရာအခ်ိဳ႔တို႔က၊ အရွင္ဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္၏စကားသည္ ေလ်ာက္ပတ္ပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။ ၄ဝေနာက္တဖန္ အလ်င္းမေမးမေလွ်ာက္ဝံ့ၾက။

၄၁ေယရႈကလည္း၊ ခရစ္ေတာ္သည္ ဒါဝိဒ္၏သားျဖစ္သည္ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုၾကသနည္း။ ၄၂ဒါဝိဒ္၏ စကားမွာ၊ ထာဝရဘုရားက၊ သင္၏ရန္သူတို႔ကို သင္၏ေျခတင္ရာ ငါမခ်မထားမွီတိုင္ေအာင္ ငါ့လက္်ာဘက္၌ ထိုင္ေနေလာ့ဟု၊ ၄၃ငါ့သခင္အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ဟု ဆာလံက်မ္းစာ၌ ဒါဝိဒ္ဆိုသတည္း။ ၄၄ထိုသို႔ဒါဝိဒ္သည္ ခရစ္ေတာ္ကို သခင္ဟူ၍ေခၚလွ်င္ အဘယ္သို႔သူ၏သားျဖစ္သနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။

၄၅ပရိသတ္မ်ားနားေထာင္စဥ္တြင္ တပည့္ေတာ္တို႔အား တဖန္မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ၄၆က်မ္းျပဳဆရာ တို႔ကို ေရွာင္ၾကေလာ့။ သူတို႔သည္ ရွည္ေသာအကႌ်ကိုဝတ္လ်က္ လည္ျခင္းငွါ အလိုရွိၾက၏။ ေစ်း၌ရို ေသစြာႏႈတ္ဆက္ ျခင္းကို၄င္း၊ ပြဲသဘင္၊ တရားစရပ္တို႔၌ ျမင့္ျမတ္ေသာေနရာထိုင္ရာကို၄င္း ႏွစ္သက္ၾက၏။ ၄၇သူတို႔သည္ မုဆိုးမ အိမ္ကို လုယူသိမ္းစား၍ အျပစ္မေပၚေစျခင္းငွါ ရွည္စြာေသာ ပဌနာစကားကုိ ရြတ္တတ္ၾက၏။ ထိုသူတို႔သည္ သာ၍ႀကီးစြာေသာဒဏ္ကို ခံရၾကလတံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s