လုကာ အခန္းၾကီး (၉)


၁တက်ိတ္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔ကို စုေဝးေစေတာ္မူၿပီးမွ နတ္ဆိုးအေပါင္းတို႔ကို ႏိုင္ေသာ တန္ခိုးႏွင့္ အနာေရာဂါတို႔ကို ၿငိမ္းေစျခင္းငွါ အခြင့္တန္ခိုးကို ေပးေတာ္မူ၏။ ၂ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ အေၾကာင္းကို ေဟာေျပာေစျခင္းငွါ၄င္း၊ လူနာတို႔ကိုခ်မ္းသာေစျခင္းငွါ၄င္း ေစလႊတ္ေတာ္မူ၍၊ ၃သင္တို႔သည္ လမ္းခရီးဘို႔ အဘယ္အရာကိုမွ် မယူၾကႏွင့္။ ေတာင္ေဝး၊ လြယ္အိတ္၊ မုန္႔၊ ေငြကို မယူၾကႏွင့္။ အက်ႌႏွစ္ထည္ကိုလည္း မပါေစ ၾကႏွင့္။ ၄မည္သည့္အိမ္သို႔ဝင္လွ်င္ ထိုအိမ္တြင္ ထိုအရပ္မွမထြက္ သြားမည္တိုင္ေအာင္ေနၾကေလာ့။ အၾကင္သူ တို႔သည္ သင္တို႔အား ဧည့္သည္ဝတ္ကိုမျပဳဘဲေန၏၊ ၅ထိုသူတို႔ေနရာၿမိဳ႔မွထြက္သြားစဥ္၊ သူတို႔တဘက္၌ သက္ေသျဖစ္ေစျခင္းငွါ သင္တို႔၏ေျခဘဝါးမွ ေျမမႈန္႔ကို ခါလိုက္ၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၆တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထြက္သြား၍ ဧဝံေဂလိတရားကိုေဟာလ်က္၊ ခပ္သိမ္းေသာအရပ္တို႔၌ အနာေရာဂါကိုၿငိမ္းေစလ်က္၊ ၿမိဳ႔ရြာတို႔တြင္ ေဒသစာရီလွည့္လည္ၾက၏။

၇ေယရႈျပဳေတာ္မူသမွ်တို႔ကို ေစာ္ဘြားေဟရုဒ္သည္ၾကားလွ်င္ ေတြးေတာေသာစိတ္ရွိ၏။ အေၾကာင္း မူကား၊ လူအခ်ိဳ႔က ေယာဟန္သည္ေသျခင္းမွထေျမာက္ေလၿပီဟု ဆိုၾက၏။ ၈အခ်ိဳ႔က ဧလိယေပၚထြန္း သည္ဟုဆိုၾက၏။ အခ်ိဳ႔က ေရွးပေရာဖက္တပါးပါး ထျပန္သည္ဟု ဆိုၾက၏။ ၉ေဟရုဒ္မင္းကလည္း၊ ေယာဟန္၏လည္ပင္းကို ငါျဖတ္ေလၿပီ။ ဤမွ်ေလာက္ေသာသိတင္းကို ငါၾကားရေသာဤသူကား အဘယ္သူနည္းဟုဆိုလ်က္ ေယရႈကိုျမင္ျခင္းငွါ အလိုရွိ၏။

၁ဝတမန္ေတာ္တို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ျပန္လာ၍ မိမိတို႔ျပဳသမွ်တို႔ကို ၾကားေလွ်ာက္ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုေခၚ၍ ဗက္ဇဲဒၿမိဳ႔နယ္အတြင္း ေတာ၌ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္သို႔ၾကြေတာ္မူ၏။ လူအစုအေဝးတို႔သည္ သိလွ်င္ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။ ၁၁ထိုလူမ်ားကို လက္ခံေတာ္မူလ်က္၊ ဘုရားသခင့္ႏိုင္ငံေတာ္၏ အေၾကာင္းကိုေဟာ ေျပာ၍၊ နာေသာသူတို႔ကို ခ်မ္းသာေပးေတာ္မူ၏၊

၁၂မိုဃ္းခ်ဳပ္ေသာအခါ တက်ိပ္ႏွစ္ပါးေသာသူတို႔သည္ ခ်ဥ္းကပ္လ်က္၊ လူမ်ားတို႔သည္ ပတ္ဝန္း က်င္ရြာ ဇနပုဒ္သို႔သြား၍၊ အိပ္ရာ၊ စားစရာကိုရွာေစျခင္းငွါ အခြင့္ေပးေတာ္မူပါ။ ဤအရပ္သည္ေတာ အရပ္ျဖစ္ပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ၾကလွ်င္၊ ၁၃ကိုယ္ေတာ္က၊ သူတို႔စားစရာဘို႔ သင္တို႔ေပးၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ တပည့္ေတာ္တို႔ ကလည္း၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္သြား၍ ဤလူအေပါင္းတို႔ စားစရာဘို႔မဝယ္လွ်င္၊ မုန္႔ငါးလံုး ႏွင့္ငါးႏွစ္ေကာင္မွ တပါးအဘယ္စားစရာမွ် အကြၽႏ္ုပ္တို႔၌မရွိပါဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။ ၁၄ထိုသို႔ေလွ်ာက္သည္ အေၾကာင္းကား၊ လူငါး ေထာင္ခန္႔မွ်ရွိသတည္း။ ထိုအခါ လူမ်ားတို႔ကိုတစုလွ်င္ ငါးဆယ္စီအစုစု ေလ်ာင္းၾကေစဟု အမိန္႔ေတာ္ရွိ၏။ ၁၅တပည့္ေတာ္တိုသည္ အမိန္႔ေတာ္အတိုင္းျပဳ၍၊ လူအေပါင္းတို႔ကို ေလ်ာင္းေစၿပီးလွ်င္၊ ၁၆ေယရႈသည္ မုန္႔ငါးလံုးႏွင့္ ငါးႏွစ္ေကာင္ကိုယူ၍ ေကာင္းကင္သို႔ၾကည့္ေမွ်ာ္လ်က္၊ ေက်းဇူးေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းၿပီးမွ မုန္႔ကိုဖဲ့၍လူမ်ားေရွ႔၌ ထည့္ေစျခင္းငွါ တပည့္ေတာ္တို႔အား ေပးေတာ္မူ၏။ ၁၇လူအေပါင္းတိုသည္ စား၍ဝၾကၿပီးမွ ၾကြင္းရစ္ေသာ အက်ိဳးအပဲ့ကိုေကာက္သိမ္း၍ တဆယ္ႏွစ္ေတာင္း အျပည့္ရၾက၏။

၁၈တရံေရာအခါ ေယရႈသည္ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္တကြ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ ဆုေတာင္းေတာ္မူစဥ္၊ လူမ်ားတို႔သည္ ငါ့ကို အဘယ္သူျဖစ္သည္ကို ဆိုၾကသနည္းဟုေမးျမန္းေတာ္မူလွ်င္၊ ၁၉လူအခ်ိဳ႔က၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဗတၱိဇံ ဆရာေယာဟန္ျဖစ္သည္ဟူ၍၄င္း၊ အခ်ိဳ႔က၊ ဧလိယျဖစ္သည္ဟူ၍၄င္း၊ အခ်ိဳ႔က၊ ေရွးပေရာဖက္တပါးပါးထျပန္ သည္ဟူ၍၄င္းဆိုၾကပါသည္ဟု ေလွ်ာက္ၾကေလေသာ္၊ ၂ဝသင္တို႔သည္ ငါ့ကိုအဘယ္သူျဖစ္သည္ဆိုၾကသနည္းဟု ေမးျမန္းေတာ္မူလွ်င္၊ ေပတရုက ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ ၂၁ထိုအေၾကာင္းကို အဘယ္သူအားမွ်မေျပာစိမ့္ေသာငွါ တပည့္ေတာ္တို႔ကို ၾကပ္တည္းစြာပညတ္ေတာ္မူ၏။ ၂၂ထိုမွတပါး၊ လူသားသည္ မ်ားစြာခံရမည္။ လူအႀကီးအကဲ၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီး၊ က်မ္းျပဳဆရာတို႔၏ ျငင္းပယ္ျခင္းကို၄င္း၊ အေသသတ္ျခင္းကို၄င္း ခံရမည္။ သံုးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထေျမာက္လိမ့္မည္ ဟူေသာအေၾကာင္းမ်ားတို႔ကို မိန္႔ေတာ္မူ၏။

၂၃ထိုမွတပါး၊ လူအေပါင္းတို႔အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ငါ၌ဆည္းကပ္လိုေသာသူျဖစ္လွ်င္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ ျငင္းပယ္ရမည္။ ကိုယ္လက္ဝါးကပ္တိုင္ကို ေန႔တိုင္းထမ္း၍ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ရမည္။ ၂၄အၾကင္သူသည္ မိမိအသက္ ကိုကယ္ဆယ္ျခင္းငွါအလိုရွိ၏၊ ထိုသူသည္ အသက္ရႈံးလိမ္မည္။ အၾကင္သူသည္ ငါ့ေၾကာင့္အသက္ရႈံးလိမ့္မည္၊ ထိုသူသည္ မိမိအသက္ကို ကယ္ဆယ္လိမ့္မည္။ ၂၅ဤစၾကာဝဠာကို အၾကြင္းမဲ့အစိုးရ၍ ကိုယ္ကိုကိုယ္ဆံုးရံႈးေသာ သူသည္ အဘယ္ေက်းဇူးရွိသနည္း။ ၂၆အၾကင္သူသည္ ငါ့ကို၄င္း၊ ငါ့စကားကို၄င္းရွက္၏၊ လူသားသည္ မိမိဘုန္း၊ မိမိအဘခမည္းေတာ္၏ဘုန္း၊ သန္႔ရွင္းေသာေကာင္းကင္တမန္တို႔၏ဘုန္းကို ေဆာင္လ်က္ၾကြလာေသာအခါ၊ ထိုသူကိုရွက္ေတာ္မူလတံ့။ ၂၇ငါအမွန္ဆိုသည္ကား၊ ဤအရပ္၍ရွိေသာသူအခ်ိဳ႔တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ကို မျမင္မွီေသျခင္းသို႔ မေရာက္ရၾကဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။

၂၈ထိုသို႔မိန္႔ေတာ္မူသည္ေနာက္၊ ရွစ္ရက္ေလာက္လြန္ေသာအခါ၊ ေယရႈသည္ ေပတရု၊ ေယာဟန္၊ ယာကုပ္ တို႔ကို ေခၚ၍ဆုေတာင္းျခင္းငွါ ေတာင္ေပၚသို႔တက္ၾကြေတာ္မူ၏။ ၂၉ဆုေတာင္းေတာ္မူစဥ္တြင္ မ်က္ႏွာေတာ္သည္ ထူးျခားေသာအဆင္းအေရာင္ရွိ၍၊ အဝတ္ေတာ္လည္း ေျပာင္ေျပာင္လက္လက္ျဖဴ၏။ ၃ဝေမာေရွႏွင့္ ဧလိယတည္း ဟူေသာ လူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ဘုန္းအသေရႏွင့္ထင္ရွား၍၊ ၃၁ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ အတူ ေဆြးေႏႊးလ်က္ ေယရုရွလင္ ၿမိဳ႔၌ စုေတ့ေတာ္မူမည္အေၾကာင္းအရာကိုေျပာၾက၏။ ၃၂ေပတရုႏွင့္ သူ၏အေဘာ္တို႔သည္ မ်က္စိေလးလန္သျဖင့္ တငိုက္ငိုက္ရွိၾက၏၊ ႏိုးေသာအခါ ဘုန္းအသေရကို၄င္း၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ရပ္ေနေသာလူႏွစ္ေယာက္ကို၄င္း ျမင္ၾက၏။ ၃၃ထိုသူတို႔သည္ အထံေတာ္မွသြားၾကစဥ္၊ ေပတရုက၊ သခင္၊ ဤအရပ္၌ေနဘြယ္ေကာင္းပါ၏၊ ကိုယ္ေတာ္ဘို႔ တဲတေဆာင္၊ ေမာေရွဘို႔တေဆာင္၊ ဧလိယဘို႔တေဆာင္၊ တဲသံုးေဆာင္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေဆာက္လုပ္ပါရေစဟု ေယာင္ယမ္း၍ေလွ်ာက္ေလ၏။ ၃၄ထိုသို႔ေလွ်ာက္ၿပီးမွ မိုဃ္းတိမ္သည္ သူတို႔ကို လႊမ္းမိုး၍၊ ေမာေရွႏွင့္ဧလိယသည္ တိမ္ထဲသို႔ဝင္သည္ကို တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ေၾကာက္ျခင္းရွိၾကသည္ျဖစ္၍။ ၃၅ဤသူကား ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္း။ သူ၏စကားကိုနား ေထာင္ၾကေလာ့ဟု မိုဃ္းတိမ္ကအသံေတာ္ျဖစ္ေလ၏၊ ၃၆ထိုအသံေတာ္ျဖစ္သည္ခဏျခင္းတြင္၊ ေယရႈသည္ တေယာက္တည္းရွိေတာ္မူ၏၊ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ မိမိတို႔ျမင္ေသာအရာကိုဝွက္ထား၍၊ ထိုကာလ၌ အဘယ္သူအားမွ် မၾကားမေျပာဘဲေနၾက၏။

၃၇နက္ျဖန္ေန႔၌ ေတာင္ေပၚကဆင္းၾကၿပီးလွ်င္၊ မ်ားစြာေသာလူအစုအေဝးသည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုခရီးဦး ႀကိဳျပဳၾက၏။ ၃၈လူအစုအေဝး၌ပါေသာသူတေယာက္က၊ အရွင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္၏သားကို ၾကည့္ေတာ္မူမည္ အေၾကာင္း အကြၽႏ္ုပ္ေတာင္းပန္ပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္၏သားတေယာက္တည္းရွိပါ၏။ ၃၉နတ္ဘမ္းစားသျဖင့္ သူသည္ရုတ္ခနဲေအာ္ဟစ္၍၊ အျမွဳတ္ထြက္လ်က္ေတာင့္မာျခင္းသို႔ ေရာက္တတ္ပါ၏။ ထိုသို႔နာၾကင္စြာ ႏွိပ္စက္ၿပီး မွနတ္သည္အလြန္သြားခဲ၏။ ၄ဝထိုနတ္ကိုႏွင္ထုတ္ပါမည္အေၾကာင္း တပည့္ေတာ္တို႔အား အကြၽႏ္ုပ္ေတာင္းပန္ ေသာ္လည္း သူတို႔သည္ မတတ္ႏိုင္ၾကပါဟု ေအာ္ဟစ္လ်က္ေလွ်ာက္ေလ၏။ ၄၁ေယရႈကလည္း ယံုၾကည္ျခင္းမရွိ၊ ေဖာက္ျပန္ေသာအမ်ိဳး၊ ငါသည္ သင္တို႔ႏွင့္အတူ အဘယ္မွ် ကာလပတ္ လံုးေနရမည္နည္း။ သင္တုိ႔ကို အဘယ္မွ် ကာလပတ္လံုးသည္းခံရမည္နည္း။ သင္၏သားကို ငါ့ထံသို႔ယူခဲ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလ၏။ ၄၂သူငယ္လာစဥ္ပင္ နတ္ဆိုးသည္ ေျမေပၚမွာလွဲ၍ ေတာင့္မာေစ၏။ ေယရႈသည္ ညစ္ညဴးေသာနတ္ကိုဆံုးမ၍ ထိုသူငယ္ကိုခ်မ္းသာေစ ၿပီးမွ အဘအား အပ္ေပးေတာ္မူ၏။ ၄၃လူအေပါင္း တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏မဟာတန္ခိုးေတာ္ကိုျမင္၍ မိန္းေမာေတြ ေဝျခင္းရွိၾက၏။

၄၄ထိုသို႔ေယရႈျပဳေတာ္မူသမွ်ကို သူအေပါင္းတို႔သည္ အံ့ၾသခ်ီးမြမ္းၾကစဥ္ တပည့္ေတာ္တို႔အား၊ သင္တို႔သည္ ငါ့စကားကို နားေထာင္မွတ္မိၾကေလာ့။ လူသားကိုလူတို႔လက္သို႔ အပ္ႏွံရေသာအခ်ိန္နီးၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၄၅ထိုစကားေတာ္၏အနက္မထင္ရွားသျဖင့္ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ နားမလည္ မရိပ္မိဘဲ ေနၾက၏။ အနက္ကိုလည္း မေမးမေလွ်ာက္ဝံ့ၾက။

၄၆ထိုအခါ အဘယ္သူသည္သာ၍ ႀကီးျမတ္အံ့နည္းဟု တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းျငင္းခုံၾက၏။ ၄၇ေယရႈသည္ သူတို႔အႀကံအစည္ကို သိျမင္လွ်င္၊ သူငယ္တေယာက္ကိုယူ၍ မိမိအနား၌ထားၿပီးမွ၊ ၄၈အၾကင္သူသည္ ငါ့မ်က္ႏွာကိုေထာက္၍ ဤသူငယ္ကိုလက္ခံ၏၊ ထိုသူသည္ငါ့ကိုပင္လက္ခံ၏။ ငါ့ကိုလက္ခံေသာသူသည္လည္း ငါ့ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူကိုပင္ လက္ခံ၏။ သင္တို႔တြင္ အငယ္ဆံုးေသာ သူသည္ သာ၍ႀကီးျမတ္ေသာသူ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၄၉ေယာဟန္ကလည္း၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏နာမကိုအမွီျပဳ၍ နတ္ဆိုးတို႔ကိုႏွင္ထုတ္ ေသာသူတေယာက္ကိုအကြၽႏ္ုပ္တို႔ေတြ႔ပါ၏။ သူသည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူမလိုက္ေသာေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ ျမစ္တားၾကပါ၏ဟုေလွ်ာက္ေသာ္၊ ၅ဝေယရႈက၊ ထိုသူကိုမျမစ္တားၾကႏွင့္။ သင္တို႔ရန္သူဘက္၌မရွိေသာသူသည္ သင္တို႔ဘက္၌ ရွိသည္ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။

၅၁ေကာင္းကင္သို႔ေဆာင္ယူျခင္းကို ခံေတာ္မူေသာအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ၊ ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔သို႔ တူရူၾကြအံ့ ေသာငွါ သေဘာထားေတာ္မူ၏။ ၅၂ေရွ႔ေတာ္သို႔ တမန္ေတာ္တို႔ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူသျဖင္၊့ သူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏ အဘို႔ကို ျပင္ဆင္ျခင္းငွါသြား၍ ရွမာရိရြာတရြာသို႔ ဝင္ၾက၏။ ၅၃ကိုယ္ေတာ္သည္ ေယရုရွလင္ၿမိဳ႔သို႔သြားအံ့ေသာ အျခင္းအရာကို ထိုရြာသားတို႔သည္ေထာက္၍ လက္မခံၾက။ ၅၄ထိုအေၾကာင္း ကို တပည့္ေတာ္ယာကုပ္၊ ေယာဟန္တို႔သည္ျမင္လွ်င္၊ သခင္၊ ဧလိယျပဳသကဲ့သို႔ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ေကာင္းကင္မွ မီးက်ေစ၍ ထိုသူတို႔ကို ေလာင္ေစျခင္းငွါ အလိုရွိေတာ္မူသေလာဟု ေလွ်ာက္ၾကေသာ္၊ ၅၅ေယရႈသည္လွည္ၾကည့္၍၊ သင္တို႔သည္ ကိုယ္စိတ္သေဘာကို ကိုယ္မသိၾက၊ လူသားသည္ လူတို႔၏ အသက္ကို သတ္အံ့ေသာငွါ ၾကြလာသည္မဟုတ္။ ကယ္တင္အံ့ေသာငွါ ၾကြလာသည္ဟု ဆံုးမေတာ္မူၿပီးမွ၊ ၅၆အျခားေသာရြာသို႔ၾကြေတာ္မူ၏။

၅၇လမ္း၌သြားၾကစဥ္ လူတဦးက၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္ၾကြေတာ္မူရာအရပ္ရပ္သို႔ အကြၽႏ္ုပ္လိုက္ ပါမည္ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။ ၅၈ေယရႈကလည္း၊ ေျမေခြးသည္ေျမတြင္းရွိ၏။ မိုဃ္းေကာင္းကင္၌ က်င္လည္ေသာ ငွက္သည္ နားေနရာအရပ္ရွိ၏၊ လူသားမူကား ေခါင္းခ်ရာမွ်မရွိဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၅၉အျခားေသာသူကို၊ ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူလွ်င္၊ ထိုသူက၊ သခင္၊ ကြၽႏ္ုပ္အဘကို ေရွ႔ဦးစြာသြား၍ သၿဂႋဳဟ္ရေသာအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူပါဟု ေလွ်ာက္ေလေသာ္၊ ၆ဝေယရႈက၊ လူေသတို႔သည္ မိမိလူေသတို႔ကို သၿဂႋဳဟ္ပါေလေစ။ သင္မူကားသြား၍ ဘုရားသခင့္ႏိုင္ငံေတာ္၏ အေၾကာင္းကို ေဟာေျပာေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ၆၁အျခားေသာသူကလည္း၊ သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္ေနာက္သို႔ အကြၽႏ္ုပ္လုိပ္ပါမည္။ သို႔ေသာ္လည္း အကြၽႏ္ုပ္အိမ္၌ရွိရစ္ေသာသူတို႔ကို အရင္သြား၍အခြင့္ပန္ပါေစဟု ေလွ်ာက္လွ်င္၊ ၆၂ေယရႈက၊ ထြန္ကိုင္း ကိုကိုင္လ်က္ ေနာက္သို႔လွည့္၍ၾကည့္ေသာ သူမည္သည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ မထိုက္မတန္ ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s